Tajlandia

TAJLANDIA

Informacja o stosunkach gospodarczych z Polską

1. Podstawowe informacje, sytuacja gospodarcza

Tajlandia (Królestwo Tajlandii) jest położona w Azji Południowo-Wschodniej, na Półwyspach Indochińskim i Malajskim. Stolica – Bangkok – ok. 10 mln mieszkańców. Obszar państwa sięga 513,1 tys. km², liczba ludności - 67,1 mln. Językiem oficjalnym jest język tajski. Kraj administracyjnie podzielony jest na 76 prowincji. Podstawowe grupy etniczne to: Tajowie  75%, Chińczycy -14%, Malajowie - 3% i inni. Ustrój polityczny: monarchia konstytucyjna. Głową państwa jest król Bhumibol Adulyadej (Rama IX). Król ma w myśl konstytucji niewiele uprawnień, jednak cieszy się w społeczeństwie ogromnym szacunkiem i autorytetem, będąc symbolem suwerenności, tożsamości i jedności narodowej. Władza ustawodawcza należy do 2-izbowego Zgromadzenia Narodowego, składającego się z Senatu oraz Izby Reprezentantów. W Senacie zasiada 150 senatorów natomiast w Izbie Reprezentantów 480 posłów. Władzę wykonawczą sprawuje rząd z premierem mianowanym przez króla.

Członkostwo w ważniejszych politycznych i gospodarczych organizacjach międzynarodowych:

ONZ, WTO, IBRD, IMF, ASEAN (członek założyciel – 08.08.1967 r.), AFTA, APEC, ASEM.

Motorem wzrostu gospodarczego Tajlandii jest eksport. W 2010 r. osiągnął on wartość           ok. 195,3 mld USD ( wzrost o ok. 28,1% ). Handel zagraniczny  Tajlandii odnotował w 2010 r. nadwyżkę w wysokości 12,9 mld USD. Import w 2010 r. osiągnął kwotę 182,4 mld USD (wzrost o 36,5%). Tajlandia jest krajem, którego wzrost gospodarczy uzależniony jest w dużym stopniu od eksportu. Szacuje się, że eksport generuje ok. 70% PKB Tajlandii.

Głównymi partnerami handlowymi w eksporcie Tajlandii są: Chiny, Japonia, USA,  Hongkong, Malezja. W imporcie: Japonia, Chiny, Malezja, USA, Zjednoczone Emiraty Arabskie. Głównymi towarami eksportowymi Tajlandii w 2010 r. były: sprzęt elektroniczny, pojazdy i części zamienne, kamienie szlachetne i wyroby jubilerskie, elektroniczne układy scalone, kauczuk, paliwa, ryż. W imporcie głównymi towarami były: ropa naftowa, maszyny i części maszyn, chemikalia, maszyny elektryczne i części, stal i wyroby stalowe, komputery i podzespoły.

Udział poszczególnych sektorów w tworzeniu PKB: rolnictwo – 10,4%, przemysł i budownictwo – 45,6%, usługi – 44,0%.

Podstawowe wskaźniki makroekonomiczne gospodarki

Źródło: Bank of Thailand, National Economic and Social Development Board, Board of Investments

2. Ramy prawno-traktatowe współpracy gospodarczej

Podstawy stosunków gospodarczych i wymiany handlowej z Polską regulują:

• Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania z 8 grudnia 1978 r.
• Umowa o popieraniu i ochronie inwestycji z 18 grudnia 1992 r.
• Umowa o komunikacji lotniczej z 19 maja 1976 r.
• Umowa o współpracy w dziedzinie nauki i techniki z dnia 21 marca 1996 r.

3. Wymiana handlowa z Polską (w mln USD)

Źródło: GUS.

W 2010 r. nastąpił znaczny wzrost (o ok. 23,5%) wymiany handlowej obu krajów. Na uwagę zasługuje bardzo duży wzrost eksportu z Polski (o ponad 66%) do Tajlandii. Nadal jednak wielkość deficytu po stronie polskiej w dwustronnej wymianie handlowej pozostaje istotny. Wynika on m.in. z obowiązujących w Tajlandii ceł na import z UE.

Wg statystyk polskich w 2010 roku Tajlandia została sklasyfikowana na 53 pozycji pod względem wartości polskiego eksportu i na 29 pozycji pod względem wielkości importu z poszczególnych krajów. Tajlandia znajduje się na 7  miejscu wśród krajów, z którymi Polska odnotowała największe saldo ujemne w obrotach handlowych.

Główne towary eksportowane z Tajlandii do Polski.

• Urządzenia mechaniczne i elektryczne, tworzywa sztuczne, gotowe art. spożywcze, pojazdy, materiały i wyroby włókiennicze.  

Główne towary eksportowane z Polski do Tajlandii.

• Urządzenia mechaniczne i elektryczne, produkty przemysłu chemicznego, pojazdy, produkty przemysłu zwierzęcego, tworzywa sztuczne.

4. Współpraca inwestycyjno-kapitałowa

Rok 2010 r. nie przyniósł istotnych zmian w zakresie polsko-tajskich stosunków gospodarczych. Dotychczasowa współpraca pomiędzy Polską i Tajlandią ograniczona jest praktycznie do wymiany handlowej. Wartości i obszary obustronnych inwestycji zagranicznych nie kwalifikują ich do ulg inwestycyjnych. Z tego powodu, zarówno Polska Agencja Informacji i Inwestycji Zagranicznych (PAIiIZ) jak i tajska agencja ds. inwestycji Board of Investments (BoI), nie posiadają w swoich bazach żadnych informacji o inwestycjach, odpowiednio: z Polski i z Tajlandii.

5. Dostęp do rynku

Na rynku tajskim nie istnieją przeszkody formalne w dostępie dla towarów z Polski, jakkolwiek poziom ceł w imporcie z Unii Europejskiej jest stosunkowo wysoki, znacznie ograniczając możliwości eksportu polskiego. Przykładowo, służące ochronie tajskich producentów w sektorze rolno-spożywczym cła sięgają rzędu 60% w znacznym stopniu eliminują z rynku producentów polskich. Import wielu produktów często wymaga uzyskania różnego rodzaju zezwoleń i licencji, które władze tajskie wydają na podstawie zaświadczeń i certyfikatów wystawionych w kraju pochodzenia. W przypadku Polski i Tajlandii istnieją duże różnice w zakresie kompetencji poszczególnych urzędów, wzorach dokumentów i używanych w tych dokumentach sformułowań, a także ich interpretacji – co stwarza duże trudności i opóźnienia, często praktycznie uniemożliwiające eksport.

6. Polskie placówki ekonomiczno-handlowe

Ambasada RP w Tajlandii

Wydział Ekonomiczny

Adres:                          Embassy of the Republic of Poland

                                   100/81-82, Vongvanij Building B, 25th Floor,
                                    Rama 9 Road, Huaykwang District, Bangkok 10310, Thailand.

Tel:                              +66 2-645-0367/9

Fax:                             +66 2-645-0365

Email:                          economic@polemb.or.th