Ostatnia aktualizacja: 2013-04-08

Jak należy rozumieć pojęcie działalności agroturystycznej?

Ustawa SDG w art. 3 określa, że jej przepisów nie stosuje się do wynajmowania przez rolników pokoi i sprzedaży posiłków domowych, jako typowych usług oferowanych w ramach „agroturystyki”, a także świadczenia w gospodarstwach rolnych innych usług związanych z pobytem turystów. Ustawa SDG nie zawiera zatem definicji „gospodarstwa agroturystycznego”, a jedynie wskazuje przesłanki, na podstawie których rolnicy, bez wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, mogą świadczyć usługi związane z pobytem turystów. Ustawa nie ustanawia również ograniczeń tylko do wynajmu pokoi i sprzedaży posiłków domowych, bowiem wyraźnie umożliwia także świadczenie w gospodarstwie rolnym innych usług związanych z pobytem turystów. Oznacza to zdaniem departamentu, że proponowane przez rolnika usługi nie mogą być ogólnodostępne, tj. nie mogą jednocześnie dotyczyć szerszego kręgu turystów niż przebywających na wypoczynku w jego gospodarstwie rolnym, którym świadczone byłyby te usługi na zasadach komercyjnych. Świadczenie usług w gospodarstwie agroturystycznym powinno oznaczać świadczenie ich w oparciu o zasoby tego gospodarstwa, bez zmiany ich charakteru i naruszenia podstawowej funkcji, którą jest zachowanie zdolności do produkcji rolnej.

Należy podkreślić, że wskazane wyłączenie ma charakter podmiotowy – dotyczy zatem tylko rolników i nie obejmuje innych podmiotów nieposiadających statusu rolnika.

Rolnikiem, zgodnie art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 2008 r. Nr 50, poz. 291, z późn. zm.), jest pełnoletnia osoba fizyczna, zamieszkująca i prowadząca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, osobiście i na własny rachunek, działalność rolniczą w pozostającym w jej posiadaniu gospodarstwie rolnym, w tym również w ramach grupy producentów rolnych, a także osoba, która przeznaczyła grunty prowadzonego przez siebie gospodarstwa rolnego do zalesienia. Przepisy tej ustawy uznają za gospodarstwo rolne każde gospodarstwo służące prowadzeniu działalności rolniczej.

Ustawa SDG nie ustanawia ograniczeń co do rozmiaru prowadzonej działalności agroturystycznej.

Natomiast rozmiar tej działalności ma znaczenie dla celów podatkowych. Zgodnie z art. 21 pkt 43 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361) wolne od podatku dochodowego są dochody uzyskane z tytułu wynajmu pokoi gościnnych, w budynkach mieszkalnych położonych na terenach wiejskich w gospodarstwie rolnym, osobom przebywającym na wypoczynku oraz dochody uzyskane z tytułu wyżywienia tych osób, jeżeli liczba wynajmowanych pokoi nie przekracza 5.

Z kolei ustawa o usługach turystycznych zalicza wynajmowane przez rolników pokoje i miejsca na ustawianie namiotów w prowadzonych przez nich gospodarstwach rolnych, do tzw. „innych obiektów” niż typowe obiekty hotelarskie, w których mogą być świadczone usługi hotelarskie, pod warunkiem, że obiekty te spełniają wymagania sanitarne, przeciwpożarowe, jak i minimalne wymagania co do wyposażenia, określone w załączniku nr 7 do rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 19 sierpnia 2004 r. w sprawie obiektów hotelarskich i innych obiektów, w których są świadczone usługi hotelarskie (Dz. U. z 2006 r. Nr 22 poz. 169, z póżn. zm.). Również w tym przypadku ustawa nie ustanawia ograniczeń w zakresie rozmiaru działalności. Natomiast usługodawca ma obowiązek zgłoszenia zamiaru świadczenia usług do ewidencji „innych obiektów, w których świadczone są usługi hotelarskie”, prowadzonej przez wójta (burmistrza lub prezydenta miasta). Do takich obiektów nie należy używać nazw zastrzeżonych dla obiektów hotelarskich.

W świetle powyższego należy podkreślić, że nie ma zdefiniowanej i jednolitej regulacji określającej „gospodarstwo agroturystyczne”. Są natomiast w różnych przepisach udogodnienia związane ze zwolnieniem z obowiązków określonych ustawą o swobodzie działalności gospodarczej, ze zwolnieniami podatkowymi, z podatkiem od nieruchomości czy wreszcie możliwość pozostawania w KRUS. Jednakże udogodnienia te mogą odnosić się tylko do rolników prowadzących „działalności agroturystyczną” objętą wyłączeniem zawartym w art. 3 ustawy SDG. Przepis ten ma charakter wyjątku od ogólnej zasady, w związku z czym nie może być interpretowany rozszerzająco.

Redaktor wprowadzający:
Dworzycki Jacek
Data utworzenia:
2013-04-08 12:39:47
Data ostatniej modyfikacji:
2013-04-08 13:04:21
Liczba odsłon artykułu:
4631