Folia z politereftalanu polietylenu (PET) – Indie - częściowe wznowienie przeglądu okresowego ceł antydumpingowych

20 maja 2010 r. zostało opublikowane zawiadomienie KE nr 2010/C 131/03 dotyczące środków antydumpingowych nałożonych na przywóz do UE folii z politereftalanu polietylenu (folii PET) pochodzącej z Indii i częściowego wznowienia przeglądu okresowego ceł  antydumpingowych dotyczącego przywozu folii z politereftalanu polietylenu z Indii.

W zawiadomieniu nr 2010/C 131/03 KE poinformowała, że w wyniku wyroku Sądu Pierwszej Instancji UE z dnia 17 listopada 2009 r. przywóz folii PET produkowanej przez firmę MTZ Polyfilms nie jest już przedmiotem środków antydumpingowych nałożonych rozporządzeniem (WE) nr 366/2006 i potwierdzonych rozporządzeniem (WE) nr 1292/2007. 

W wyroku tym Sąd Pierwszej Instancji UE stwierdził nieważność rozporządzenia Rady (WE) nr 366/2006 z dnia 27 lutego 2006 r. zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1676/2001 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz folii z politereftalanu polietylenu (PET) pochodzącej między innymi z Indii w zakresie, w jakim nakłada ono cło antydumpingowe na MTZ Polyfilms Ltd (MTZ Polyfilms).

W związku z tym ostateczne cło antydumpingowe zapłacone zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 366/2006 i rozporządzeniem (WE) nr 1292/2007 nałożone na przywóz do UE folii PET objętej obecnie kodami CN ex 3920 62 19 i ex 3920 62 90 pochodzącej z Indii, produkowanej przez MTZ Polyfilms (dodatkowy kod TARIC A031) powinno zostać zwrócone lub umorzone.

Jednocześnie w zawiadomieniu nr 2010/C 131/03 KE poinformowała o częściowym wznowieniu przeglądu okresowego ceł antydumpingowych. KE zdecydowała o częściowym wznowieniu przeglądu okresowego ceł antydumpingowych dotyczącego przywozu do UE folii PET pochodzącej między innymi z Indii w celu wykonania wyroku Sądu Pierwszej Instancji UE z dnia 17 listopada 2009 r. w zakresie dotyczącym MTZ Polyfilms.

Sąd Pierwszej Instancji UE wyrokiem tym stwierdził nieważność rozporządzenia Rady (WE) nr 366/2006, ponieważ uznał, że zostało ono przyjęte na niewłaściwej podstawie prawnej. Uznał w szczególności, że art. 11 ust. 3 Podstawowego Rozporządzenia Antydumpingowego nie może służyć za podstawę prawną pozwalającą instytucjom, przy ustalaniu ceny eksportowej, na niestosowanie metodyki określonej w art. 2 ust. 8 i 9 Podstawowego Rozporządzenia Antydumpingowego.

Zgodnie z orzecznictwem wspólnotowym, w przypadkach gdy postępowanie składa się z kilku etapów administracyjnych (tj. postępowanie antydumpingowe), unieważnienie jednego z tych etapów nie unieważnia całości postępowania. W rezultacie unieważnienie części rozporządzenia antydumpingowego nakładającego ostateczne środki nie pociąga za sobą unieważnienia całej procedury przed przyjęciem przedmiotowego rozporządzenia.

Z drugiej strony, zgodnie z art. 266 Traktatu o funkcjonowaniu UE, instytucje UE zobowiązane są do wykonania orzeczenia Sądu Pierwszej Instancji UE z dnia 17 listopada 2009 r. Instytucje unijne, stosując się w ten sposób do wyroku, mają możliwość skorygowania tych aspektów zaskarżonego rozporządzenia, które doprowadziły do jego unieważnienia. Wszystkie inne ustalenia poczynione w zaskarżonym rozporządzeniu, które nie zostały objęte orzeczeniem, pozostają w mocy.

Zawiadomienie KE nr 2010/C 131/03:
(pobierz plik.pdf)