Indonezja

INDONEZJA

Informacja o stosunkach gospodarczych z Polską

1. Podstawowe informacje, sytuacja gospodarcza

Indonezja jest republiką parlamentarno-prezydencką, w której głową państwa (jednocześnie szef rządu) jest prezydent wybierany na okres 5 lat w wyborach powszechnych. Władza ustawodawcza należy do parlamentu, również o 5-letniej kadencji. Rząd pod kierownictwem prezydenta sprawuje władzę wykonawczą. Władza sądownicza należy do Sądu Najwyższego, którego członków wybiera prezydent (z listy osób zaproponowanych przez parlament).

Powierzchnia kraju, który leży na 17 508 wyspach wynosi 1.919 440. km², ludność ok. 245,6 mln (4 miejsce na świecie). Stolicą kraju jest Dżakarta (Jakarta), językiem urzędowym - Bahasa Indonesia. Walutą jest rupia indonezyjska, której kurs na dzień 20 czerwca 2011 r. wynosił  8.950 IDR / 1USD.

Wzrost PKB w 2010 r. wyniósł 6,0%, przy czym udziały poszczególnych sektorów w PKB  odpowiednio:

• przemysł – 46,4%
• usługi –  37,1%
• rolnictwo – 16,5%

W zakresie handlu zagranicznego głównymi partnerami handlowymi Indonezji są kraje Azji takie jak: Chiny, Japonia, Singapur, Indie, Malezja, Korea Płd., a także Unia Europejska, Australia i USA. Głównymi towarami eksportowymi Indonezji w ciągu ostatnich lat były: węgiel, kauczuk, oleje roślinne, odzież, kawa, natomiast import Indonezji obejmował: maszyny i urządzenia oraz sprzęt elektryczny, ropa naftowa, wyroby metalowe, produkty chemiczne, pojazdy, statki, samoloty i sprzęt transportowy.

Członkostwo w ważniejszych politycznych i gospodarczych organizacjach międzynarodowych m.in.: ASEAN (1967 - członek założyciel), ONZ, APEC, ADB, AFTA, ADEC, ASEM, WTO, WHO, IBRD, IMF, G20, G77.

Podstawowe wskaźniki makroekonomiczne gospodarki Indonezji

Źródło: Bank Światowy, Bank Indonesia, Międzynarodowy Fundusz Walutowy 

2. Ramy prawno-traktatowe współpracy gospodarczej

Polska i Indonezja nawiązały stosunki dyplomatyczne we wrześniu 1955 roku.

Ogółem do chwili obecnej podpisanych zostało ok. 20 umów i porozumień, natomiast stosunki dwustronne w zakresie współpracy gospodarczej pomiędzy Polską i Indonezją regulują m.in. następujące akty prawne:

• Umowa o współpracy naukowo-technicznej z dnia 10.10.1961 r.,
• Umowa o transporcie lotniczym dotycząca regularnej komunikacji lotniczej z dnia 13.12.1991 r.
• Umowa pomiędzy Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Indonezji o popieraniu i ochronie inwestycji z dnia 06.10.1992 r.
• Umowa pomiędzy Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Indonezji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodów z dnia 06.10.1992 r.  

3. Wymiana handlowa z Polską

mln USD

Źródło: GUS

Wielkość terytorium, liczba ludności, potencjał ekonomiczny, olbrzymie zasoby surowców naturalnych oraz strategiczne położenie Indonezji, stanowią perspektywiczny i ważny obszar dla naszych kontaktów gospodarczych.

W roku 2010 nastąpił znaczny (o ok. 22%) spadek pod względem wartościowym eksportu towarów z Polski do Indonezji. Jednoczesny wzrost importu do Polski z Indonezji również o blisko 22% przełożył się w konsekwencji na istotny wzrost ujemnego dla Polski salda obrotów towarowych.

Główne towary eksportowane z Polski do Indonezji w 2010 r.

• produkty przemysłu chemicznego, maszyny i urządzenia mechaniczne i elektryczne, tworzywa sztuczne i wyroby z kauczuku.

Główne towary importowane do Polski z Indonezji w 2010 r.

• maszyny i urządzenia mechaniczne i elektryczne, sprzęt elektroniczny, wyroby włókiennicze, kauczuk i wyroby z kauczuku, obuwie i galanteria, drewno i wyroby z drewna.

4. Współpraca inwestycyjno-kapitałowa

Według danych Rady Koordynacji Inwestycji (BKPM) od roku 1990 zrealizowano polską inwestycję w Indonezji w wysokości 100 000 USD, dotyczyła sektora handlowego i została zanotowana w 2007 r. W roku 2009 Rada Koordynacji Inwestycji (BKPM) odnotowała kolejne dwie polskie inwestycje 0,4 mln USD. Na wyspie Bali działają również polskie firmy w sektorze handlowym i hotelowo-turystycznym. Firmy indonezyjskie rozważały jeszcze do niedawna inwestycje na polskim rynku nieruchomości (centra konferencyjne, galerie handlowe) oraz w przemyśle spożywczym.

5. Dostęp do rynku

Nowy rząd Indonezji podjął szereg nowatorskich rozwiązań mających na celu liberalizację zasad prowadzenia działalności gospodarczej, w tym inwestycyjnej (one-stop-shop), jednak w dalszym ciągu można napotkać określone bariery (w tym pozataryfowe) wynikające z biurokracji oraz korupcji, utrudniające podmiotom zagranicznym swobodny dostęp do rynku, świadczenia usług i dokonywania bezpośrednich inwestycji.

Taryfa celna - różnicuje stawki celne na towary w zależności od kraju pochodzenia towaru (kraje ASEAN i inne). Na towary pochodzące z krajów ASEAN nakładane są  preferencyjne, niższe  stawki celne zawarte w przedziale od 0% do 5%, natomiast na towary  spoza tego obszaru w  granicach od 0% do 25%. Wyjątek stanowią wina i alkohole, na które cło wynosi aż 150% oraz motocykle i samochody, na które cło ustalono w granicach od 40% do 60% (dla krajów ASEAN tylko 5%). Równocześnie w taryfie  wymienia się towary, których import do Indonezji jest zabroniony, takie jak: wszelkie wyroby tekstylne oraz ryż i nasiona.

Założenie firmy - według raportu przygotowanego przez Bank Światowy pt. „Doing Business 2010" Indonezja znajduje się na 122 miejscu (spośród 183 sklasyfikowanych krajów) pod względem łatwości prowadzenia działalności gospodarczej. Dla otwarcia nowego biznesu konieczne jest wykonanie ok. 10 formalności, co zajmuje przeciętnie 60 dni, przy założeniu, że wynajmie się wyspecjalizowaną firmę lokalną.

Przepisy prawa -  przypadki niespójnych i sprzecznych uregulowań mogące mieć wpływ na działalność firmy, wydawane w formie ustaw, decyzji i dekretów prezydenckich, decyzji ministrów, a nawet rozporządzeń dyrektorów generalnych poszczególnych ministerstw. Konieczność monitorowania zmieniających się przepisów.

Certyfikat HALAL - odnoszący się do eksportu do Indonezji mięsa i wyrobów mięsnych, kosmetyków i lekarstw oraz innych towarów, a określający niezbędne procedury  produkcji wymagane przez religię krajów muzułmańskich.

Korzystanie z lokalnego pośrednika/agenta - nawet w przypadkach, gdy nie stanowi to wymogu prawnego, firmy zagraniczne bardzo często korzystają z usług lokalnego pośrednika lub dystrybutora. Właściwy jego wybór jest kluczem do sukcesu na rynku indonezyjskim.

6. Potencjalne dziedziny współpracy

Możliwości wzrostu polskich dostaw do Indonezji należy szukać na drodze rozszerzenia naszej oferty eksportowej, w tym podejmowania eksportu dóbr inwestycyjnych i nawiązywania współpracy przemysłowej oraz prób stworzenia zaplecza finansowego dla polskich eksporterów.

Nie ma obecnie trudności o charakterze systemowym w dostępie do rynku inwestycyjnego Indonezji, ponieważ obowiązują podpisane w roku 1992 umowy o unikaniu  podwójnego opodatkowania oraz o wzajemnym popieraniu i ochronie inwestycji.
Indonezja znajduje się obecnie na ścieżce szybkiego wzrostu gospodarczego, co powoduje gwałtownie rosnący import do tego kraju. Nie bez znaczenia jest też ogromny rynek zbytu z wciąż rosnącą klasą średnią szacowaną w chwili obecnej na około 35 mln osób.  Niezwykle perspektywiczny wydaje się również rynek spożywczy.

Z punktu widzenia polskich producentów i eksporterów do najbardziej interesujących obszarów potencjalnej współpracy należą:

• górnictwo odkrywkowe i głębinowe węgla kamiennego - dostawy urządzeń dla górnictwa odkrywkowego i głębinowego, które powinno się intensywnie rozwijać w najbliższych latach, w miarę wyczerpywania się łatwo dostępnych złóż odkrywkowych.
• wydobycie ropy i gazu - urządzenia, technologie, udział w eksploatacji.
• energetyka - elektrownie, turbiny, transformatory itp.
• przemysł lotniczy - dostawy samolotów treningowych, samolotów do gaszenia pożarów i do oprysków, śmigłowców, części zapasowe.
• przemysł spożywczy (w tym po uzyskaniu odpowiednich certyfikatów HALAL dostęp do 220 mln. nabywców wyznania muzułmańskiego).
• dostawy maszyn budowlanych i drogowych, (w związku z planami Rządu RI rozbudowy infrastruktury drogowej, lotniczej, morskiej, energetycznej w ramach projektów partnerstwa publiczno-prywatnego).
• przemysł maszynowy (przetwórstwo tytoniu oraz przemysł papierniczy).
• chemikalia - kaprolaktam, katalizatory, nawozy sztuczne, kosmetyki, farmacja.
• wyroby dekoracyjne - współpraca w zakresie hutnictwa szkła oraz dostawy szkła kryształowego.

7. Polskie placówki  ekonomiczno-handlowe

Wydział Promocji Handlu i Inwestycji

Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej

Adres: Jl. HR Rasuna Said Kav. X Blok IV / 3
12950 Jakarta Selatan, Indonesia
Telefon: (62 21) 25 25 947
Fax: (62 21) 25 25 960
E-mail: jakarta@trade.gov.pl
 www.jakarta.trade.gov.pl