Ostatnia aktualizacja: 2012-07-06

Indie

 

 

Notatka

o stosunkach gospodarczych z Polski  z  Indiami

 

1. Wymiana handlowa Polski z Indiami    (w mln USD) 

 

2008

    2009

2010 

2011

d.wst.

 

I-IVm-ce    

    2011

 

I-IVm-ce

    2012

Dynamika

2012/2011

I-IVm-ce

Obroty

   1 274,7

    1 141,1

       1 321,5

    1 874,1 

        617,8

     683,2 

        111,0%

Eksport

     298,6

       337,4

          334,0

  524,0 

         171,9 

      260,3

         151,0%

Import

     976,1

        803,7

           987,5

 1350,1

        445,9

      422,9

         95,0%

Saldo

    -677,5

     - 466,3

         - 653,5

- 826,1

     -   274,0

   -   162,7

              *

       Dane: INSIGOS/MG

Obroty handlowe Polski z Indiami  w 2011 r. wyniosły  1,9 mld USD  wykazując wzrost o 42% w stosunku do 2010 r., w tym: eksport do Indii wyniósł 524 mln USD (wzrost  o 57% w stosunku do 2010 r.), import zaś  osiągnął wartość 1,350 mln USD (wzrost o 37% w stosunku do 2010 r.).   Saldo  obrotów handlowych  osiągnęło  wartość   -826 mln USD W obrotach z Indiami notowany jest deficyt, który w roku 2011 osiągnął poziom ponad  826  mln USD i był o  ponad 170 mln USD głębszy niż w 2010 r.

Po 4 miesiącach 2012 r. eksport na rynek indyjski wyniósł  260,3  mln USD i był o 51,0% wyższy niż w analogicznym okresie 2011 roku. Import z Indii w tym okresie  obniżył się o 5,0%, osiągając poziom  423 mln USD.  Deficyt w obrotach z rynkiem indyjskim w okresie styczeń- kwiecień  2012 r.  wyniósł   162  mln USD i  był korzystniejszy o ponad 100,00 mln USD  w  stosunku do analog. okresu r. 2011  (-  274 mln USD).sie roku 2011).

Udział Indii w polskim handlu zagranicznym jest śladowy (0,21% w eksporcie i 0,55% w imporcie) i niewspółmiernie niski w stosunku do potencjału gospodarczego i rozwojowego obu kraju.

Dominującą pozycję w polskim eksporcie do Indii zajmują wyroby przemysłu elektromaszynowego, których udział w 2011 r. wyniósł 37,1% (ok. 194 mln USD). Drugą grupą pod względem wartości w eksporcie do Indii są wyroby przemysłu chemicznego (25,1%, tj. ok. 132 mln USD), gdzie największą część stanowi eksport kauczuku i wyrobów z kauczuku (dział 39) oraz chemikaliów organicznych (dział 29), których udziały w łącznym eksporcie wyniosły 14,2% (ok. 49 mln USD) oraz 4,8% (ok. 16 mln USD).

Na kolejnym miejscu uplasowały się wyroby metalurgicznego (ok. 24%, tj. ok. 124 mln USD), Wśród tych towarów dominuje eksport żelaza, żeliwa i stali (dział 72), które zajmowały 17% polskiego eksportu ogółem na ten rynek (prawie 59 mln USD).

Dominujące miejsce w polskim imporcie z rynku indyjskiego zajmują wyroby przemysłu lekkiego, które w 2011 r. stanowiły 34% (prawie 460 mln USD) w łącznym przywozie z tego rynku. W imporcie tej grupy przeważa odzież i dodatki odzieżowe, inne niż z dzianin (dział 62) oraz odzież i dodatki odzieżowe z dzianin (dział 61), których udziały w imporcie z Indii wyniosły 12,9% (ponad 121 mln USD) oraz 6,8% (prawie 64 mln USD).

Na kolejnych miejscach w imporcie z tego rynku plasują się wyroby przemysłu chemicznego oraz wyroby elektromaszynowe. Udział tych pierwszych w imporcie ogółem w 2011 r. stanowił 24,1% (ok. 326 mln USD). Import tej grupy w znaczącej części obejmuje chemikalia organiczne (dział 29), których udział w łącznym przywozie wyniósł w omawianym okresie 14,6% (ok. 137 mln USD).

2. Współpraca inwestycyjno-kapitałowa

 

Aktualnie obserwuje się znaczny wzrost zainteresowania ze strony renomowanych indyjskich firm, głównie z sektora prywatnego, inwestycjami poza granicami Indii, w tym także w Polsce.  Największe inwestycje indyjskie miały miejsce w sektorze usług informatycznych i BPO. Jedna z największych firm informatycznych „Infosys” przejęła centra obsługi BPO od firmy „Philips”, w tym centrum w Łodzi. „Zensar” otworzył ośrodek w Gdańsku. „HCL” w Krakowie. Firma Essel Propack wybudowała fabrykę opakowań kosmetycznych w Kostrzyńsko-Słubickiej Specjalnej Strefie Ekonomicznej. Ostatnio, kolejny indyjski tuz informatyczny, firma WIPRO ogłosiła decyzję o uruchomieniu swojej działalności we Wrocławiu. W SSE we Wrześni inwestor z New Delhi, firma UFLEX rozpoczęła budowę  fabryki opakowań plastikowych, docelowa wartość inwestycji to 200 mln zł i zatrudnienie ok. 200 osób.

Firmy polskie wykazują  większe  zainteresowanie inwestowaniem w Indiach. Istnieją już dwa z prawdziwego zdarzenia produkcyjne joint-venture: Toruńskie Zakłady Materiałów Opatrunkowych (TZMO) produkujące na indyjski rynek materiały opatrunkowo- higieniczne, utworzyły z indyjskim partnerem spółkę BELLA INDIA, firma „Can-Pack” produkująca opakowania uruchomiła fabrykę w Pune (stan Maharashtra). W Bangalore firma VTS otworzyła biuro oraz centrum sprzedaży i serwisu urządzeń i systemów klimatyzacyjnych. Zainteresowanie inwestycjami w Indiach deklarowały czołowy producent  soków i makaronów firma „MASPEX”, producent układów hydrauliki siłowej firma „Ponar-Wadowice”, producent wentylatorów i klimatyzatorów firma „Dospel”. Zakłady Azotowe w Tarnowie rozważały możliwość utworzenia joint venture ds. produkcji kaprolaktamu z zakładami nawozowymi w Vadodara (stan Gujarat).

3. Dostęp do rynku

 

Indie, mimo prowadzonej od kilku lat stopniowej liberalizacji i otwieraniu gospodarki na konkurencję zewnętrzną, nadal trudno uznać za państwo o swobodnym dostępie do rynku. W opracowywanym przez Bank Światowy rankingu państw z uwagi na łatwość prowadzenia biznesu, Indie w ostatnich dwóch latach awansowały o 18 pozycji, ale nadal zajmują odległe, 120 miejsce. Indie nie podpisały porozumienia WTO w sprawie zamówień publicznych i utrzymują wysokie preferencje dla lokalnych państwowych producentów (10-15%), a także dla lokalnych małych przedsiębiorstw (15%). Nadal istnieje lista towarów, które w drodze zamówień publicznych mogą być kupowane jedynie od lokalnych małych przedsiębiorców (small scale industries – SSI), choć została ona znacznie zredukowana, z 839 pozycji w 1991 r. do 326 w 2006 r. i 114 obecnie. Istnieje państwowa kontrola cen na towary spożywcze, farmaceutyki i paliwa, które obecnie, po znacznych podwyżkach cen ropy naftowej są sprzedawane przez firmy paliwowe ze znacznymi stratami. We wrześniu 2007 r. ustanowiono pułap ceny gazu dla indywidualnych odbiorców poniżej cen na międzynarodowym rynku, co może powstrzymać firmy prywatne od dalszych poszukiwań i eksploracji złóż gazu. Podobna sytuacja istnieje w przypadku inwestycji w energetyce, do których firmy zagraniczne podchodzą z dużą ostrożnością. Dotacje do rolnictwa – woda, energia, nawozy stanowią niemal 2% wydatków budżetowych i są istotną przeszkodą w zwiększeniu wydatków z budżetu na inwestycję infrastrukturalne i w energetyce. Rozmiar polsko-indyjskich stosunków nie jest na tyle duży, by miały one istotny wpływ na polska gospodarkę. Indie bezpośrednio są odbiorca zaledwie 0,1% polskiego eksportu i pochodzi stamtąd (bezpośrednio i pośrednio) 0,4% polskiego importu. Rynek indyjski ma jednak spore znaczenie dla kilku polskich firm, w tym zwłaszcza z sektora „S”, w którym zamówienia są ściśle związane z polityką rządu i sytuacją gospodarczą. Stosunkowo mała obecność polskich towarów w Indiach nie jest związana z niską konkurencyjnością polskich towarów, ale przede wszystkim z faktem, że skuteczne na tym rynku mogą być tylko firmy trwale tu obecne. Dostęp do rynku indyjskiego nie jest łatwy. Z jednej strony, w zgodnej ocenie wszystkich państw unijnych, procedury graniczne są uciążliwe i długotrwałe a problemy z korupcją znaczne, z drugiej strony wielkość wewnętrznego rynku indyjskiego jest taka, że niemal wszystko można tu wytwarzać lokalnie w opłacalnej ekonomicznie skali. Dochodzą do tego jeszcze mechanizmy ochronne rynku, największe w zakresie towarów rolno-spożywczych, jak np. obowiązek importu zbóż tylko przez państwowego monopolistę „Food Corporation of  India”, obowiązek specjalnego etykietowania towarów oraz dostarczenia na rynek towaru z co najmniej okresem przydatności do spożycia wynoszącym co najmniej 60% okresu pierwotnego, co jest poważnym utrudnieniem w przypadku towarów o niezbyt długim okresie trwałości. Szczegółowe informacje na temat dostępu do rynku indyjskiego znajdują się na stronie internetowej Komisji Europejskiej „Market Access Data Base” – www.madb.europa.eu [3]

4.  Sytuacja gospodarcza Indii

 

Gospodarka Indii rozwija się w ostatnich latach w szybkim tempie. W 2011 r. PKB zwiększył się  o 7,8% i wg OECD należy spodziewać się kontynuacji stabilnego wzrostu tej gospodarki, choć jego tempo w latach 2011-2012 może spowolnić do 7,0-8,0% (vide tabela).

Wg ocen ekspertów jednym z czynników pobudzających obecnie rozwój jest rosnąca w dynamicznym tempie – w szczególności po klęsce suszy, która dotknęła Indie w ostatnim czasie – produkcja rolna. Podkreśla się również, że obroty z zagranicą w 2011 r. znacząco się ożywiły, co oznacza wzrost wolumenu wymiany powyżej jego przedkryzysowego poziomu.

Dla Indii 2011 rok  przyniósł nieznaczne spowolnienie sytuacji gospodarczej mimo to, pozwolił na oddalenie groźby recesji związanej z trwającym na świecie kryzysem. Ważnym elementem walki z globalnym załamaniem gospodarczym była  trafna polityka makroekonomiczna przejawiająca się w przyjęciu jeszcze w 2008 r. dwóch pakietów stymulacyjnych. Obecnie wyzwaniem stojącym przed władzami jest konieczność przeprowadzenia szeregu reform, w taki sposób by nie ograniczyły one potencjału wzrostowego gospodarki.  Chodzi głównie o utrzymanie równowagi pomiędzy kursem walutowym a poziomem inflacji, kontynuację konsolidacji fiskalnej, poprawę wydajności sektora rolnego, rozbudowę infrastruktury oraz podtrzymanie zaufania zagranicznych inwestorów.

Uwzględniając liczbę ludności Indii (wg Banku Światowego w 2010 r. – 1,17 mld osób), PKB per capita w roku ubiegłym ukształtował się na poziomie 1477 USD.

Mimo, iż pozostaje on blisko 3-krotnie niższy niż w Chinach, jego wzrost w minionych kilku latach w Indiach był 2-krotny (z poziomu 762 USD w 2005 r.)

Wybrane wskaźniki makroekonomiczne gospodarki Indii

 

2008

2009

2010

2011

2012

Wzrost PKB (%)*

6,2

7,2

10,1

7,8

8,0

PKB nominalny (w mld USD)**

1 213,8

1 380,6

1 729,0

1 843,0

*

PKB per capita (w USD)**

1 065

3 200

3 500

3 700

*

Inflacja

6,7

7,5

10,2

6,8

6,2

Eksport towarów i usług (w mld USD)

292,0

274,7

353,9

438,0

522,0

Eksport towarów i usług (wolumen w %)

14,4

-5,5

12,5

12,9

13,0

Import towarów i usług (w mld USD)

353,7

346,8

436,7

518,0

613,0

Import towarów i usług (wolumen w %)

22,7

-1,8

9,1

9,1

12,6

Źródło: dane OECD, Economic Outlook, maj 2011; * z wyj. wzrostu PKB, dane podane w ujęciu roku fiskalnego rozpoczynającego się w kwietniu; ** dane Banku Światowego.

Do najważniejszych z punktu widzenia dynamiki rozwoju należały następujące branże: górnictwo, produkcja przemysłowa, budownictwo, handel, hotelarstwo, usługi transportowe oraz telekomunikacja.

Ambitny plan reformy systemu podatkowego, którego głównym założeniem jest wprowadzenie ogólnonarodowego podatku od towarów i usług (zamiast różnych podatków federalnych i stanowych) nie został w 2010 r  wprowadzony. Pierwotny termin kwiecień 2010 został zmieniony na kwiecień 2011. Głównym problemem pozostaje brak zgody władz stanowych na zmianę konstytucji.  Wzrost cen był jednym z ważniejszych gospodarczych problemów rządu o silnym zabarwieniu politycznym. Pod koniec października 2010 wzrost cen towarów podstawowych ( w tym przede wszystkim żywności) wyniósł 16,5%, co mimo poprawy produkcji rolnej wynikało przede wszystkim ze wzrostu cen tych produktów na rynku światowym.

Indie systematycznie zwiększają swoje znaczenie w handlu międzynarodowym, a rok 2010 przyniósł dynamiczny wzrost obrotów handlowych Indii.  Eksport Indii w ujęciu rocznym wzrósł o 30%, a import o 27%. Według danych Światowej Organizacji Handlu w 2010 r. kraj ten znajdował się na 20. miejscu wśród światowych eksporterów towarów (1,4% udziału) oraz 13. wśród importerów (2,1% udziału). W obu przypadkach odnotowano awans o 2 pozycje w porównaniu z rokiem 2009. Najważniejszymi partnerami Indii w eksporcie są Zjednoczone Emiraty Arabskie, USA, i Chiny. Wśród dostawców towarów do Indii głowną rolę odgrywają Chiny,  ZEA i Arabia Saudyjska.

Silną stroną indyjskiej gospodarki  są  usługi reprezentowane w dużej mierze przez: centra obsługi telefonicznej, obróbkę danych, elektroniczną obsługę klienta, konfigurowanie komputerów i oprogramowania,  księgowość, wzornictwo, a także usługi w dziedzinie medycy - w tym analiza badań klinicznych oraz diagnostyka medyczna.

W globalnym handlu usługami Indie uplasowały się w 2011 r. na 10. pozycji w eksporcie (3%) i 7. w imporcie (3,3%), podczas gdy rok wcześniej zajęły 12. miejsce zarówno po stronie eksportu, jak i importu (z udziałami odpowiednio 2,6% i 2,4%).

Wartość inwestycji portfelowych napływających do Indii, wg szacunków Banku Centralnego Indii  wyniosła w 2010 r. 16,3 mld USD przekraczając o 65% poziom roku 2009.

Napływ kapitału zagranicznego był jednym z głównych przyczyn aprecjacji rupii, której kurs wzrósł od  1 stycznia 2010 o ponad 4,6% w stosunku do dolara, a główny indeks indyjskiego parkietu zyskał 16,5 % w listopadzie 2010. Rezerwy finansowe zwiększyły się z poziomu 283,5 mld USD pod koniec 2009 do ponad 300 mld USD pod koniec 2010 r.

Jedenasty pięcioletni plan rozwoju Indii w latach 2007-2012 kładzie nacisk nie tylko na kwestie gospodarcze, ale także na najistotniejsze kwestie społeczne. Wg planu, wzrost gospodarczy musi stać się kołem zamachowym do wyższego standardu życia całego społeczeństwa. Podstawowym problemem jest bogacenie się ośrodków przemysłowych kosztem biednej prowincji zajmującej się wyłączne rolnictwem. Taki stan rzeczy wymusza na rządzących krajem zapewnienie pomocy najbiedniejszym i doprowadzenie do spadku liczby osób żyjących poniżej progu ubóstwa oraz nie posiadających dostępu do najpotrzebniejszych produktów i usług.

Następnym celem władz centralnych będzie zwiększanie efektywności rolnictwa oraz uzyskanie 4% wzrostu PKB z tego sektora. Planowana przez rząd modernizacja rolnictwa powinna doprowadzić do zwiększenia plonów, a tym samym pomóc uzyskać dodatkowe 20 milionów ton żywności dla najuboższych. Rząd zamierza dwukrotnie podnieść wydatki na szkolnictwo, czego efektem mają być: wzrost jego dostępność dla najuboższych, poprawienie jakości nauczania, zmniejszenie o 30 procent liczby uczniów szkół podstawowych, którzy nie kończą nauki, wzrost liczby studentów z 11% do 21% oraz powstanie wyższych uczelni, których poziom nie będzie odbiegał od światowych standardów. Poprawa usług medycznych wraz ze zwiększoną ich dostępnością ma doprowadzić do poprawy stanu zdrowia obywateli. Rezultatem tych działań mają być zmniejszenie o połowę: niedożywienia u dzieci, anemii u kobiet i dziewczynek oraz poprawienie standardów rodzenia.

W zakresie bezpieczeństwa energetycznego plan uwypukla decydujące znaczenie tanich surowców, oszczędzania, wyższej wydajności oraz rozwoju odnawialnych źródeł energii.

 

5. Możliwe dziedziny rozwoju  współpracy

Stosunkowo szybki rozwój gospodarki indyjskiej, jej duży potencjał gospodarczy, a także obserwowany wzrost jej znaczenia w gospodarce światowej, pozwala prognozować duże możliwości aktywizacji polskiej wymiany handlowej z tym rynkiem oraz zwiększenia zainteresowania inwestorów hinduskich Polską.

W ocenie Ministerstwa Gospodarki otwierają się nowe możliwości we współpracy w tradycyjnych branżach, w których polskie firmy mają już wyrobioną, dobrą markę, jak np.:

  • górnictwo – podziemne i odkrywkowe w zakresie budowy kompletnych obiektów (w tym kopalń i zakładów wzbogacania węgla), dostawy maszyn i urządzeń górniczych oraz usług i robót dla indyjskiego górnictwa węglowego;
  • energetyka – dostawy usług oraz zespołów, komponentów i części zamiennych do remontów i modernizacji (poprawa sprawności energetycznej) elektrowni zbudowanych w Indiach w latach 70 i 80 m.in. przez Elektrim i Megadex;
  • przemysł obronny – w zakresie współpracy kooperacyjnej, transferu technologii i rozwijania współpracy naukowo-badawczej (R&D);

Zaistniały nowe możliwości, w takich obszarach jak:

  • poszukiwania za ropą naftową i gazem ziemnym „on-shore” (na lądzie)  z dostawą aparatury, oprzyrządowania i oprogramowania oraz z prowadzeniem wierceń (odwierty badawcze i eksploatacyjne, także kierunkowe);
  • przemysł farmaceutyczny oraz aparatury i sprzętu medycznego – z uwagi na rozbudowującą się indyjską służbę zdrowia, zarówno państwową jak i prywatną z ponad miliardowym rynkiem potencjalnych pacjentów i konsumentów materiałów medycznych i higienicznych oraz lekarstw;
  • przemysł maszyn i urządzeń dla przetwórstwa spożywczego;
  • instalacje i transfer technologii w zakresie ochrony środowiska;
  • współpraca jednostek naukowo-badawczych (R&D).

 

 

Opracowano w DWD:

czerwiec, 2012

 

 

 

 

 

 

Redaktor wprowadzający:
Ornoch Dorota
Data utworzenia:
2010-03-11 15:50:08
Data ostatniej modyfikacji:
2012-07-06 12:59:24
Liczba odsłon artykułu:
23713