Strona główna › Współpraca międzynarodowa › Handel zagraniczny › Umowy UE o strefach wolnego handlu SWH (Free Trade Agreement - FTA)
Ostatnia aktualizacja: 2012-04-24

Umowy UE o strefach wolnego handlu SWH (Free Trade Agreement - FTA)

Podziel się

Istotnym aspektem, który przyczynia się do wzrostu unijnej, w tym polskiej konkurencyjności jest zawieranie przez Unię Europejską (UE) umów o strefach wolnego handlu (SWH) z państwami trzecimi. Niniejsze strefy mają na celu zwiększenie możliwości eksportowych producentów unijnych, w tym polskich. W praktyce, SWH ma także na celu zapewnienie korzystnych warunków dla sprzedaży polskich towarów i usług na rynkach pozaunijnych i ich  konkurencyjność na rynku unijnym.
Negocjacje umów o wolnym handlu są prowadzone z wyselekcjonowanymi partnerami. W przyjętej przez Radę UE 13 listopada 2006 r. Strategii konkurencyjności Global Europe: competing in the world, przyjęto, że o ich wyborze decydują m.in. takie elementy, jak potencjał ich rynków, poziom ochrony unijnych towarów, w tym także rozpoczęte przez te kraje negocjacji o SWH z państwami, lub regionami konkurującymi z UE.

   Polska popiera strategię dostępu do rynku poprzez działania dwustronne jako element uzupełniający w ramach prowadzonych wielostronnych negocjacji Rundy DDA WTO. Dla Polski istotne jest szersze otwarcie rynków krajów trzecich i ich dalsza liberalizacja. Proces multilateralnych negocjacji handlowych nie ogranicza negocjacji bilateralnych, będących istotnym uzupełnieniem negocjacji wielostronnych i równocześnie tworzących możliwości budowy współpracy partnerskiej z krajami pozaunijnymi. W ten sposób porozumienia dwustronne z kluczowymi partnerami handlowymi UE zapewnią właściwą pozycję konkurencyjną dla europejskich przedsiębiorców.

Kontynuowane są negocjacje Umowy Stowarzyszeniowej UE-Mercosur, CETA UE-Kanada, SWH UE-Indie, SWH UE-Singapur oraz UE-Malezja.

Prowadzone są prace związane rozpoczęciem negocjacji umowy DCFTA UE-Mołdowa, UE – Gruzja, UE – Armenia., CETA

W marcu 2010 r. zostały zakończone negocjacje Wielostronnej Umowy o Handlu (MTA) UE z Kolumbią i Peru. Umowa ta jest otwarta na akcesję pozostałych krajów Wspólnoty Andyjskiej. Jeśli Ekwador i Boliwia, które uprzednio zawiesiły swój udział w rokowaniach, zdecydują się przystąpić do umowy, warunki ich akcesji będą podlegały negocjacjom.

Umowa o Handlu UE z Kolumbią i Peru została parafowana w marcu 2011 r. Parafowany tekst umowy w języku angielskim, który nie stanowi jej ostatecznej wersji, dostępny jest na stronie internetowej Dyrekcji Generalnej ds. Handlu Komisji Europejskiej:
http://trade.ec.europa.eu/doclib/press/index.cfm?id=691

W maju 2010 r. zakończono negocjacje Umowy Stowarzyszeniowej krajów Ameryki Środkowej (Kostaryka, Honduras, Salwador, Gujana, Nikaragua i Panama) z UE, zakładającej ustanowienie strefy wolnego handlu między ugrupowaniami.

Parafowanie tekstu Umowy Stowarzyszeniowej krajów Ameryki Środkowej z UE miało miejsce w marcu 2011 r. Parafowany tekst umowy w języku angielskim, który nie stanowi jej ostatecznej wersji, dostępny jest na stronie internetowej Dyrekcji Generalnej ds. Handlu Komisji Europejskiej:
http://trade.ec.europa.eu/doclib/press/index.cfm?id=689

Ostateczne wersje tekstów ww. umów zostaną opublikowane w Dzienniku Urzędowym UE po dokonaniu ich tłumaczenia na języki urzędowe UE oraz zakończeniu procedur decyzyjnych w Radzie UE i Parlamencie Europejskim w odniesieniu do przedmiotowych umów.

Oprócz typowych omów o SWH, Komisja Europejska może zawrzeć z krajami trzecimi jedną z trzech rodzajów umów:
- gospodarczo-handlowe, zwane również umowami o partnerstwie i współpracy (PCA);
- umowy o stowarzyszeniu;
- umowy sektorowe, odnoszą się do poszczególnych dziedzin.

Od momentu powstania Wspólnot Europejskich, Unia rozwijała swoje relacje z resztą świata przy wykorzystaniu wspólnej polityki handlowej opartej, m.in. na zawieraniu umów typu handlowego,  stowarzyszeniowego lub współpracy z indywidualnymi krajami, a także stowarzyszeniami regionalnymi.

   Swój model działania, UE oparła o dwa poziomy działania. Po pierwsze, w ramach Światowej Organizacji Handlu WTO, gdzie Unia aktywnie włączana jest w ustanawianie reguł dla wielostronnego systemu handlu światowego. Po drugie, UE negocjuje własne, dwustronne porozumienia z wyżej wspomnianymi krajami lub stowarzyszeniami. W ten sposób na przełomie dziesięcioleci, Unia zawarła kilkadziesiąt umów dwustronnych z krajami i regionami z całego świata.

Poniższe linki odsyłają do stron Komisji Europejskiej, na których znajdują się najważniejsze kraje i regiony, z którymi UE zawarła stosowne umowy dwustronne w zakresie polityki handlowej:

Komisja Europejska DG RELEX: http://ec.europa.eu/external_relations/index_en.htm
Komisja Europejska DG TRADE: http://ec.europa.eu/trade/issues/bilateral/index_en.htm

Najważniejsze, obecnie prowadzone negocjacje UE z krajami trzecimi:

Zakończone negocjacje UE z krajami trzecimi: