Strona główna › Współpraca międzynarodowa › Handel zagraniczny › Środki pozataryfowe › Ogłoszenie w sprawie ograniczeń wywozu i przywozu niektórych towarów z i na obszar Wspólnoty od 1 maja 2004r.
Ostatnia aktualizacja: 2010-01-19

Ogłoszenie w sprawie ograniczeń wywozu i przywozu niektórych towarów z i na obszar Wspólnoty od 1 maja 2004r.

Podziel się

Ograniczenia wywozu i przywozu niektórych towarów z i na obszar UE.

Ministerstwo Gospodarki i Pracy przedstawia, w celach informacyjnych, zasady obowiązujące w wywozie i przywozie niektórych towarów z i na obszar Wspólnoty od 1 maja 2004 r.  Akty prawne UE przywołane w treści niniejszego ogłoszenia są dostępne w polskiej wersji językowej w bazie tłumaczeń Urzędu Komitetu Integracji Europejskiej pod adresem http://www1.ukie.gov.pl/dtc.nsf Niezależnie od tego, w każdym przypadku podajemy łącza do stron UE.

Mapa strony:

  1. Wyroby zawierające azbest;
  2. Odpady;
  3. Substancje zubożające warstwę ozonową;
  4. Materiały jądrowe, źródła promieniotwórcze, urządzenia zawierające takie źródła, odpady promieniotwórcze oraz wypalone paliwo jądrowe;
  5. Niebezpieczne chemikalia;
  6. Towary o znaczeniu strategicznym (towary podwójnego zastosowania oraz uzbrojenie);
  7. Dobra kultury;
  8. Dzika fauna i flora;
  9. Odzież używana;
  10. Prekursory (substancje, które mogą być przetworzone na środki odurzające lub substancje psychotropowe).
  11. Trucizny:
Azbest i wyroby zawierające azbest

Kwestię obrotu azbestem oraz wyrobami zawierającymi azbest reguluje ustawa z dnia 19 czerwca 1997r. o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest (Dz.U. 1997 Nr 101, poz. 628 z późn. zm.TREŚĆ USTAWY), która w art. 1 ustęp 1 wprowadza zakaz:

Wprowadzania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wyrobów zawierających azbest oraz azbestu,

Produkcji wyrobów zawierających azbest, Obrotu azbestem i wyrobami zawierającymi azbest.W związku z przystąpieniem Polski do Unii Europejskiej przejęte zostały przepisy wspólnotowe w tym zakresie. Polska była zobowiązana dostosować prawo ochrony przed azbestem do prawa Wspólnot Europejskich w zakresie następujących dyrektyw:

  • Dyrektywa 76/769/EWG z dnia 27 lipca 1976 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do ograniczeń we wprowadzaniu do obrotu i stosowaniu niektórych substancji i preparatów niebezpiecznych (Dz. Urz. WE L 262 z 27.09.1976)
  • Dyrektywa 1999/77/WE z dnia 26 lipca 1999 r. dostosowująca po raz szósty do postępu technicznego załącznik I do dyrektywy Rady 76/796/EWG w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do ograniczeń we wprowadzaniu do obrotu i stosowaniu niektórych substancji i preparatów niebezpiecznych (azbest) (Dz. Urz. WE L 207 z 06.08.1999)
Dostosowanie to nastąpiło poprzez nowelizację ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest (Ustawa z dnia 22 grudnia 2004r. o zmianie ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, Dz. U. 2005 Nr 10 poz. 72).

Przywołane wyżej dyrektywy przewidują wprowadzenie generalnego zakazu obrotu lub stosowania wszystkich postaci azbestu na terenie wszystkich państw członkowskich Unii Europejskiej z dniem 1 stycznia 2005 r.. Państwa członkowskie mogą jednak dopuścić wyjątek w zakresie wprowadzania do obrotu i stosowania azbestu chryzotylowego do produkcji diafragm istniejących instalacji elektrolitycznych (Dyrektywa 1999/77/WE załącznik I pkt 6.1 i pkt 6.2 w związku z art. 2 ust. 1). Dopuszczenie może mieć miejsce aż do momentu zakończenia okresu ich użytkowania lub do czasu, gdy dostępne będą odpowiednie materiały niezawierające azbestu, zależnie od tego, która z sytuacji nastąpi wcześniej. Komisja zweryfikuje to odstępstwo przed dniem 1 stycznia 2008 r. Szczegółowych informacji na ten temat udziela Departament Polityki Przemysłowej w Ministerstwie Gospodarki i Pracy (tel. (22) 693-55-30)Odpady Kwestia transgranicznego przemieszczania odpadów uregulowana została w Rozporządzeniu Rady (EWG) nr 259/93 z dnia 1 lutego 1993r. w sprawie nadzoru i kontroli przesyłania odpadów w obrębie, do Wspólnoty Europejskiej oraz poza jej obszar. TREŚĆ ROZPORZĄDZENIA – wersja ujednolicona oraz w ustawie z dnia 30 lipca 2004r. o międzynarodowym obrocie odpadami (Dz. U. 2004 Nr 191 poz. 1956 TREŚĆ USTAWY), która określa ramy instytucjonalne i organizacyjne do wykonywania zadań z zakresu międzynarodowego obrotu odpadami wynikających z następujących aktów wspólnotowych:
  • Rozporządzenia Rady nr 259/93/EWG z dnia 1 lutego 1993r.,
  • Rozporządzenia Rady nr 1420/99/WE z dnia 29 kwietnia 1999r.,
  • Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1547/99 z dnia 12 lipca 1999 r. Właściwym organem władzy dla transgranicznego przemieszczania odpadów jest Główny Inspektor Ochrony Środowiska.

    Szczegółowe informacje na ten temat, akty prawne, katalogi odpadów, a także materiały informacyjne i adresy kontaktowe wszystkich właściwych władz można znaleźć na stronie internetowej http://www.odpady-tpo.pl, w języku polskim i niemieckim.     Ponadto, na stronie można także wypełnić i wydrukować formularze składające się na list przewozowy obowiązujący w UE. Informacje dotyczące przemieszczania odpadów znajdują się także na stronie internetowej Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska Substancje zubożające warstwę ozonowąObrót substancjami zubożającymi warstwę ozonową uregulowany jest rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2037/2000 z dnia 29 czerwca 2000r. w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową. TREŚĆ ROZPORZĄDZENIA – wersja ujednolicona oraz ustawą z dnia 20 kwietnia 2004 r. o substancjach zubożających warstwę ozonową (Dz. U. 2004 Nr 121 poz. 1263 TREŚĆ USTAWYZgodnie z tymi regulacjami, konieczne będzie uzyskanie pozwolenia na przywóz i wywóz niektórych substancji zubożających warstwę ozonową.Pozwolenia te będę wydawane przez Komisję Europejską, po zaopiniowaniu przez Ministra Gospodarki.Szczegółowych informacji udziela Departament Polityki Przemysłowej w Ministerstwie Gospodarki i Pracy (tel. (22) 693 - 54-91). Materiały jądrowe, źródła promieniotwórcze, urządzenia zawierające takie źródła, odpady promieniotwórcze oraz wypalone paliwo jądroweZasady przywozu na terytorium Polski, wywozu z terytorium Polski oraz tranzytu przez to terytorium tych towarów regulują następujące akty prawne:
    • Prawo atomowe (Dz. U. 2001 Nr 3 poz. 18, wersja ujednolicona Dz. U. 2004 Nr 161 poz. 1689 TREŚĆ USTAWY ),
    • Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie warunków przywozu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wywozu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz tranzytu przez to terytorium materiałów jądrowych, źródeł promieniotwórczych i urządzeń zawierających takie źródła (Dz. U. z 2004r. Nr 98 poz. 984),.
    • Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie udzielania zgody na przywóz na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wywóz z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i tranzyt przez to terytorium odpadów promieniotwórczych (Dz. U. z 2004r. Nr 98 poz. 985),
    • Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie udzielania zgody na przywóz na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wywóz z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i tranzyt przez to terytorium wypalonego paliwa jądrowego (Dz. U. z 2004r. Nr 98 poz. 986).Właściwym organem władzy w tej materii jest Prezes Państwowej Agencji Atomistyki. Natomiast kwestię przesyłania substancji radioaktywnych między Państwami Członkowskimi reguluje rozporządzenie Rady (Euratom) 1493/93 z dnia 8 czerwca 1993rTREŚĆ ROZPORZĄDZENIA Szczegółowe informacje oraz linki do ww. aktów prawnych znajdują się na stronie http://www.dnz.paa.gov.pl/

      Niebezpieczne chemikalia Kwestię przywozu i wywozu niebezpiecznych chemikaliów reguluje Rozporządzenie Rady i Parlamentu Europejskiego nr 304/2003 z dnia 28 stycznia 2003r. dotyczące wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów (TREŚĆ ROZPORZĄDZENIA) oraz ustawa z dnia 11 stycznia 2001r. o substancjach i preparatach chemicznych (TREŚĆ USTAWY)wraz z aktami wykonawczymi.

      Organem właściwym w tej materii jest Inspektor do Spraw Substancji i Preparatów Chemicznych.

      Na podstawie ustawy o zmianie i uchyleniu niektórych ustaw  w związku z uzyskaniem przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej z dnia 20 kwietnia 2004r. (Dz. U. Nr 96, poz. 959) właściwe do sprawdzania zgodności dokonywanego przywozu i wywozu z przepisami rozporządzenia 304/2003 są organy celne.

      Szczegółowe informacje dotyczące przywozu i wywozu niebezpiecznych chemikaliów  znajdują się na stronie internetowej Biura do Spraw Substancji i Preparatów Chemicznych http://www.chemikalia.mz.gov.pl/ VI. Towary o znaczeniu strategicznym (towary podwójnego zastosowania oraz uzbrojenie)

      Eksport, import i tranzyt towarów o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa, a także dla utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa uregulowany jest przez:
      • ustawę z dnia 29 listopada 2000r. o obrocie z zagranicą towarami, technologiami i usługami o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa, a także dla utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 119, poz. 1250 z dnia 28 grudnia 2000 r.) wraz z późniejszymi zmianami, oraz akty wykonawcze do tej ustawy (TREŚĆ USTAWY), oraz
      • rozporządzenie Rady nr 1334/2000 z dnia 22 czerwca 2000r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli eksportu produktów i technologii podwójnego zastosowania. (TREŚĆ ROZPORZĄDZENIA)W myśl ustawy z 29 listopada 2000r., towarami o znaczeniu strategicznym są towary podwójnego zastosowania oraz uzbrojenie.

        Organem właściwym w tej materii jest Minister Gospodarki i Pracy.

        Szczegółowe informacje na temat eksportu, importu i tranzytu towarów o znaczeniu strategicznym znajdują się na stronie /GOSPODARKA/DKE/VII.Dobra kultury

        Zgodnie z rozporządzeniem Rady nr 3911/92 z 9 grudnia 1992 r. wywóz dóbr kultury (wymienionych w załączniku do rozporządzenia i przekraczających określoną wartość) poza obszar celny Wspólnoty jest uzależniony od przedstawienia pozwolenia na wywóz, ważnego na obszarze całej Wspólnoty. TREŚĆ ROZPORZĄDZENIAW Polsce pozwolenia takie są wydawane przez Generalnego Konserwatora Zabytków.

        Rozporządzenie Komisji nr 752/93 z 30 marca 1993 określa zasady wydawania pozwoleń na wywóz dóbr kultury wymienionych w rozporządzeniu 3911/92 (rozporządzeniu bazowym). TREŚĆ ROZPORZĄDZENIA

        Rozporządzenie Ministra Kultury z dnia 19 kwietnia 2004r. w sprawie wywozu zabytków i przedmiotów o cechach zabytków za granicę (Dz. U. Nr 84, poz.789) TREŚĆ ROZPORZĄDZENIA stosuje się do wywozu zabytków z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na terytorium innego Państwa Członkowskiego Unii Europejskiej.

        Natomiast część jego przepisów stosuje się odpowiednio także do rozpatrywania wniosków o wywóz zabytków z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej poza obszar celny Wspólnoty Europejskiej.

      • Szczegółowych informacji udziela Ośrodek Ochrony Zbiorów Publicznych (tel. (22) 621-04-45).

      • VIII.         Dzika fauna i flora

        Obrót dziką fauną i florą regulują następujące akty prawne:

        • Rozporządzenie Rady nr 338/97 z dnia 9 grudnia 1996r. w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi (z późniejszymi zmianami) TREŚĆ ROZPORZĄDZENIA
        • Rozporządzenie Komisji nr 1808/2001 z dnia 30 sierpnia 2001r. ustanawiające szczegółowe zasady dotyczące wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 338/97 w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi TREŚĆ ROZPORZĄDZENIA
        • Konwencja o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem, sporządzona w Waszyngtonie dnia 3 marca 1973r.
        • Rozporządzenie 776/2004 z 26 kwietnia 2004r. ustanawiające zakaz wprowadzania na terytorium Wspólnoty niektórych gatunków zwierząt i roślin, pochodzących z niektórych krajów trzecich TREŚĆ ROZPORZĄDZENIA
        • Ustawa z dnia 16 października 1991r. o ochronie przyrody

        Organem właściwym jest Minister Środowiska.

        Więcej informacji można uzyskać w Ministerstwie Środowiska (tel. (22) 57 92 900) lub na stronie internetowej Ministerstwa Środowiska www.mos.gov.pl

        IX.              Odzież używana

        W przypadku odzieży używanej występuje podział na odzież sortowaną i pozostałą. W przypadku odzieży sortowanej nie obowiązują żadne instrumenty polityki handlowej.

        Natomiast pozostała odzież używana traktowana jest jako odpad. Kwestia transgranicznego przemieszczania odpadów uregulowana została w Rozporządzeniu Rady (EWG) nr 259/93 z dnia 1 lutego 1993r. w sprawie nadzoru i kontroli przesyłania odpadów w obrębie, do Wspólnoty Europejskiej oraz poza jej obszar. TREŚĆ ROZPORZĄDZENIA – wersja ujednolicona.

         

        Właściwym organem władzy dla transgranicznego przemieszczania odpadów jest Główny Inspektor Ochrony Środowiska.

        Szczegółowe informacje na ten temat można znaleźć na stronie internetowej http://www.gios.gov.pl.

         

         

        X.             Prekursory (substancje, które mogą być przetworzone na środki odurzające lub substancje psychotropowe).

         

         

        Za prekursor uznaje się każdą substancję pochodzenia naturalnego lub syntetycznego, która może być przetworzona na środek odurzający lub substancję psychotropową albo może służyć do ich wytworzenia.  

        Prekursory podlegają podziałowi na grupy ze względu na możliwości ich zastosowania do wytwarzania środków odurzających, substancji psychotropowych lub innych prekursorów. Aktualny podział prekursorów na Grupy I, II i III określa załącznik do Rozrządzenia Rady EWG z dnia 21 grudnia 1992 r. nr 3677/90 TREŚĆ ROZPORZĄDZENIA (odpowiednio podział na prekursory grupy I-R, IIA-R oraz IIB-R według ustawy o zwalczaniu narkomanii z dnia 24 kwietnia 1997 r. Dz.U.03.24.198 TREŚĆ USTAWY).

        Importerzy wprowadzający do obrotu  prekursory wszystkich grup są zobowiązani informować organy nadzoru[1] o transakcjach, które mogą budzić podejrzenie, że prekursory wprowadzane do obrotu mogą służyć nielegalnej produkcji środków odurzających lub substancji psychotropowych. 

        1)    Prekursory Grupy I-R 

        Zarówno import jak i eksport prekursorów grupy I-R wymaga stosowanego zezwolenia wydanego tylko uprawnionym do tego podmiotom. Zarówno zezwolenie na przywóz jak i wywóz prekursorów grupy I-R może zostać cofnięte przez organ, który je wydał, w razie nie przestrzegania przepisów ustawy i warunków określonych w zezwoleniu. 

        Import Prekursorów Grupy I-R 

        Podmiotami, mogącymi importować prekursory grupy I-R są:

        1. podmioty prowadzące obrót hurtowy[2] prekursorami grupy I-R
        2. podmioty wytwarzające, przetwarzające lub dokonujące przerobu prekursorów grupy I-R  

        W obu przypadkach przywóz z zagranicy może nastąpić po uzyskaniu zezwolenia na przywóz, wydawanego przez Głównego Inspektora Farmaceutycznego oraz pozwolenia na wywóz wydawanego przez właściwe władze kraju wywozu. Zezwolenia są wydawane odrębnie dla każdej przesyłki. 

        Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 13 stycznia 2003r. (Dz.U.03.36.316), podmiot ubiegający się o przywóz prekursorów grupy I-R składa wniosek zawierający:

        1. nazwę i dokładny adres podmiotu ubiegającego się o zezwolenie na przywóz, a także w razie potrzeby nazwę i dokładny adres podmiotu, na rzecz którego przywóz jest dokonywany;
        2. numer stosownego zezwolenia[3];
        3. zalecaną nazwę międzynarodową i ilość prekursora grupy I-R, który ma być przywieziony; jeżeli wniosek dotyczy preparatów, należy podać zalecaną nazwę międzynarodową, nazwę handlową, postać farmaceutyczną, ilość, dawkę lub procentową zawartość czystego prekursora grupy I-R;
        4. nazwę i dokładny adres wysyłającego oraz kraju wywozu;
        5. wskazanie przejścia granicznego, przez które dokonany będzie przywóz;
        6. wskazanie celu, w jakim dany prekursor grupy I-R ma być przywieziony;
        7. podpis pracownika odpowiedzialnego za wytwarzanie, przetwarzanie, przerabianie oraz przechowywanie i wprowadzanie do obrotu prekursorów grupy I-R.

        Do wniosku należy dołączyć kopię aktualnego wyciągu z właściwego rejestru stanowiącego dowód prowadzenia przez podmiot działalności upoważniającej go do ubiegania się o wydanie zezwolenia na przywóz.

        Jeżeli wniosek o wydanie zezwolenia na przywóz z zagranicy prekursora grupy I-R dotyczy przesyłki, która będzie złożona w składzie celnym, do wniosku należy dołączyć stosowne oświadczenie.

        Zezwolenie na przywóz ważne jest przez okres 3 miesięcy, licząc od dnia wystawienia. Zezwolenie wystawiane jest w języku polskim i w języku angielskim. 

        Wzór wniosku o zezwolenie na przywóz prekursorów grupy I-R został zamieszczony w Załączniku Nr 1 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 13 stycznia 2003r. (Dz.U.03.36.316).

        Eksport prekursorów grupy I-R

        Podmiotami mogącymi eksportować prekursory grupy I-R są podmioty prowadzące obrót hurtowy tymi prekursorami. Wywóz za granicę może nastąpić po uzyskaniu zezwolenia na wywóz, wydawanego przez Głównego Inspektora Farmaceutycznego oraz pozwolenia na przywóz wydawanego przez właściwe władze kraju przywozu. Zezwolenia są wydawane odrębnie dla każdej przesyłki.

        Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 13 stycznia 2003r. (Dz.U.03.36.316), podmiot ubiegający się o wywóz prekursorów grupy I-R składa wniosek zawierający:

        1. nazwę i dokładny adres podmiotu ubiegającego się o zezwolenie na wywóz, a także w razie potrzeby nazwę i dokładny adres wytwórcy;
        2. numer zezwolenia na przywóz, wydany przez właściwe władze kraju przywozu[4];
        3. zalecaną nazwę międzynarodową i ilość prekursora grupy I-R, który ma być wywieziony; jeżeli wniosek dotyczy preparatów, należy podać zalecaną nazwę międzynarodową, nazwę handlową, jeżeli taka istnieje, ilość, postać farmaceutyczną, dawkę lub procentową zawartość czystego prekursora grupy  I-R;
        4. wskazanie przejścia granicznego, przez które dokonany będzie wywóz;
        5. nazwę i dokładny adres odbiorcy przesyłki oraz kraj jej przeznaczenia.

        Do wniosku należy dołączyć:

        1. oryginał zezwolenia na przywóz, wydanego przez właściwe władze kraju przywozu;
        2. kopię aktualnego wyciągu z właściwego rejestru stanowiącego dowód prowadzenia przez podmiot działalności upoważniającej go do ubiegania się o wydanie zezwolenia na wywóz.

        Zezwolenie na wywóz ważne jest przez okres 3 miesięcy, licząc od dnia wystawienia. Zezwolenie wystawiane jest w języku polskim i w języku angielskim. 

        Wzór wniosku o zezwolenie na wywóz prekursorów grupy I-R został zamieszczony w Załączniku Nr 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 13 stycznia 2003r. (Dz.U.03.36.316) TREŚĆ ROZPORZĄDZENIA.

        Prekursory grupy I-R posiadane bez uprawnień podlegają zabezpieczeniu przez organy ścigania lub organy celne w trybie określonym w przepisach o postępowaniu karnym.

        Na podmiotach posiadających zezwolenie na przywóz lub zezwolenie na wywóz ciążą następujące obowiązki:

        1. prowadzenie ewidencji przychodu i rozchodu prekursorów grupy I-R[5][6];
        2. przechowywanie prekursorów grupy I-R w odrębnych pomieszczeniach wyposażonych w instalację alarmową oraz w drzwi odpowiedniej konstrukcji, zamykane co najmniej na dwa zamki o skomplikowanym mechanizmie otwierania, oraz okna zabezpieczone kratami metalowymi;
        3. wydawanie prekursorów grupy I-R jedynie na podstawie pisemnego zapotrzebowania i za pokwitowaniem odbioru.
        4. składanie sprawozdań z działalności określonej w zezwoleniu.
        5. wprowadzanie do obrotu wyłącznie prekursorów oznakowanych odpowiednio (nazwa umożliwiająca jednoznaczną identyfikację prekursorów poszczególnych grup zgodnie z wykazem zamieszczonym w odpowiednim załączniku)

        Dokumentacja dotycząca obrotu prekursorami musi zawierać oświadczenie  podmiotu nabywającego te prekursory o ich przeznaczeniu[7]. 

        2)    Prekursory grup IIA-R oraz IIB-R

        W kwestii przywozu z zagranicy, wprowadzania do importu oraz wywozu za granicę prekursorów grupy IIA-R oraz IIB-R nie ma konieczności aby podmiot tym się zajmujący posiadał specjalne zezwolenie na prowadzenie takiej działalności.

        Przywóz z zagranicy oraz wprowadzanie do obrotu prekursorów grupy IIA-R oraz IIB-R.

        Importer lub inny podmiot wprowadzający do obrotu prekursory grupy IIA-R zobowiązany jest zgłosić do Inspektora do Spraw Substancji i Preparatów Chemicznych, aktualne adresy miejsc, gdzie prekursory są przetrzymywane, lub miejsc z których są wprowadzane do obrotu. Inspektor do Spraw Substancji i Preparatów Chemicznych prowadzi rejestr importerów lub innych podmiotów wprowadzających do obiegu prekursory grupy IIA-R. Nadzór nad prekursorami IIA-R oraz IIB-R sprawuje powiatowy inspektor sanitarny.

        Importer lub inny podmiot wprowadzający do obrotu prekursory grupy IIA-R oraz IIB-R zobowiązany jest do prowadzenia ewidencji obrotu (z uwzględnieniem każdej transakcji mającej na celu wprowadzenie prekursorów do obrotu), uwzględniającej wielkość obrotu, zmiany w obrocie oraz dokonane transakcje[8]. Szczególna treść niezbędnych dokumentów handlowych każdej transakcji zamieszczona jest w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 23 grudnia 2002 r. (Dz.U.03.7.88). 

        Dokumentacja dotycząca obrotu prekursorami musi zawierać oświadczenie  podmiotu nabywającego te prekursory o ich przeznaczeniu[9]

        Do obrotu można wprowadzać prekursory wyłącznie odpowiednio oznakowane (nazwa umożliwiająca jednoznaczną identyfikację prekursorów poszczególnych grup zgodnie z wykazem zamieszczonym w odpowiednim załączniku do Rozporządzenia Rady z dnia 21 grudnia 1992 nr 3769/92 TREŚĆ ROZPORZĄDZENIA.

        Wywóz za granicę prekursorów grupy IIA-R oraz grupy IIB-R

        Wywóz za granicę prekursorów grupy IIA-R oraz grupy IIB-R wymaga uzyskania stosownego zezwolenia na wywóz udzielanego przez powiatowego inspektora farmaceutycznego. Wnioski są wydawane na ogólnej podstawie na wnioskowaną kwotę prekursora konkretnego rodzaju, z podaniem między innymi adresu podmiotu odbierającego transakcje w kraju przeznaczenia. Szczegółowy tryb określa Rozporządzenie Rady z dnia 13 grudnia 1990 r. z późniejszymi zmianami. Przy wydawaniu pozwolenia bierze się pod uwagę kompetencje i uczciwość ubiegającego się, jak również charakter, zakres i metody jego działalności związanej z tymi substancjami.

        Pozwolenie na wywóz wydaje się bazując na szczególnej procedurze przewidzianej dla wydawania pozwoleń na wywóz prekursorów grupy I-R w wypadku gdy:

        1. Wywóz prekursorów grupy IIA-R oraz IIB-R wydaje się być przeznaczony, pośrednio lub bezpośrednio, do jakiegokolwiek państwa trzeciego, które zostało uznane za państwo dotknięte problemem nielegalnego wytwarzania środków odurzających lub substancji psychotropowych przy użyciu odnośnych substancji sklasyfikowanych;
        2. Wyłącznie przy prekursorach grupy IIB-R – wywóz następuje do państwa, z którym Wspólnota zawarła porozumienie, na mocy którego nie zezwala się na wywóz ze Wspólnoty do tego państwa, chyba że właściwe organy tego państwa wydały pozwolenie na przywóz w odniesieniu do określonej przesyłki.