O nas
RSS
Dla mediów
Ostatnia aktualizacja: 2010-01-06
Ogłoszenie w sprawie zasad importu wyrobów stalowych po 1 maja 2004
Uwaga!
Opublikowano akt prawny UE wprowadzający zwiększone kwoty kontyngentu na wyroby stalowe w imporcie z Ukrainy, związku z zawarciem nowego porozumienia UE – Ukraina na rok 2004.
Opublikowano akt prawny UE wprowadzający nadzór uprzedni oparty na systemie double-checking na import niektórych wyrobów stalowych pochodzących z Mołdowy.
Opublikowano akt prawny UE wprowadzający dodatkowy kontyngent w wysokości 200 tys ton na trzy rodzaje wyrobów stalowych oparty na systemie sigle-checking w imporcie Rosji.
Opublikowano akt prawny UE wprowadzający zwiększone kwoty kontyngentu na wyroby stalowe w imporcie z Kazachstanu, związku z rozszerzeniem UE.
Szczegółowe informacje poniżej.
Poniżej przedstawimy, w celach informacyjnych, zasady jakie obowiązują w imporcie wyrobów stalowych po 1 maja 2004 r.
Wszystkie przywoływane w treści niniejszego ogłoszenia, akty unijne są dostępne we wszystkich językach urzędowych UE, na jej stronach internetowych (www.europa.eu.int w EUR-LEX). Tłumaczenia aktów UE na język polski są dostępne w bazie tłumaczeń na stronie Urzędu Komitetu Integracji Europejskiej http://www1.ukie.gov.pl/dtc.nsf .
Wzory formularzy stosowane w procesie udzielania pozwoleń przez MGiP.
Wszystkie omówione poniżej regulacje unijne wymagają uzyskania pozwolenia na przyywóz. W przypadku Polski pozwoleń udziela Departament Administrowania Obrotem MGiP.
Stosowane przez UE środki pozataryfowe w imporcie wyrobów stalowych
W przypadku importu wyrobów stalowych na rynek unijny funkcjonują obecnie trzy unijne środki pozataryfowe:
nadzór uprzedni [1] (single-checking [2]) obowiązujący erga omnes za wyjątkiem towarów pochodzących z Rosji, Ukrainy, Kazachstanu, Rumunii, Macedonii oraz Mołdowy (od dnia 29 października 2004 r.), importowanych w oparciu o system duble-checking,
nadzór uprzedni (double-checking) obowiązujący wobec Rosji, Rumunii, Macedonii, Mołdowy (od dnia 29 października 2004 r.), oraz Kazachstanu (od dnia 21 sierpnia 2004 r.).
kontyngent (double-checking [3]) dotyczący Rosji, Ukrainy, Kazachstanu.
Nadzór uprzedni erga omnes – monitoring importu (single-checking).
Podstawą pozataryfowego reżimu importowego stali we Wspólnocie jest rozporządzenie Komisji nr 76 z dnia 17 stycznia 2002 r. ustanawiające wspólnotowy nadzór uprzedni nad importem niektórych towarów stalowych (objętych postanowieniami Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Węgla i Stali) pochodzących z niektórych krajów trzecich. TREŚĆ ROZPORZĄDZENIA. Rozporządzenie obowiązuje do 31 marca 2005 r. Wprowadza ono obowiązek uzyskania pozwolenia importowego wydawanego przez poszczególne państwa członkowskie UE, w tym Polskę (single-checking). Pozwolenia takie są wydawane bez ograniczeń ilościowych (nadzór importu). Obowiązek uzyskania pozwolenia w trybie przewidzianym przez rozporządzenie 76/2002 co do zasady dotyczy importu wyrobów stalowych ze wszystkich kierunków geograficznych (erga omnes). Niemniej jednak przepisów tego aktu prawnego nie stosuje się do importu wyrobów stalowych:
pochodzących z tych krajów trzecich (pozaunijnych), z którymi UE zawarła porozumienie o stosowaniu systemu podwójnej kontroli (double-checking). W tym bowiem przypadku Wspólnota, na bazie tych porozumień, ustanawia system importowy towarów stalowych zgodnie z wynegocjowanymi postanowieniami – obecnie dotyczy to importu wyrobów stalowych pochodzących z: Rosji, Ukrainy, Kazachstanu, Rumunii, Macedonii, Mołdowy (system podwójnej kontroli bez ograniczeń ilościowych w stosunku do Mołdowy zacznie obowiązywać z dniem 29 października 2004 r.)
oraz tych, których waga netto nie przekracza 500 kg. (to wyłączenie nie dotyczy towarów importowanych w systemie double-checking z krajów wymienionych w pkt a).
Należy też podkreślić, że wyłączenia w stosowaniu rozporządzenia 76/2002, o którym mowa ww. pkt a), nie ma wyłącznie charakteru geograficznego. Wobec importu z państw, z którymi Wspólnota zawarła porozumienie o stosowaniu systemu podwójnej kontroli (double-checking), mogą być też zastosowane przepisy rozporządzenie 76/2002. Wyłączenie to bowiem stosuje się wyłącznie w sytuacji, gdy dany towar jest objęty zarówno rozporządzeniem 76/2002, jak i regulacją ustanawiającą system duoble-checking w odniesieniu do danego kraju trzeciego (jednego z wymienionych w pkt a), niezależnie od tego czy pozwolenia na przywóz na rynek UE wydawane w systemie double-checking dotyczą kontyngentu, czy też nadzoru uprzedniego. A contrario, jeżeli zaszłaby sytuacja, że dany towar jest objęty rozporządzeniem ogólnym czyli nr 76/2002, a nie jest objęty regulacją ustanawiającą system double-checking w odniesieniu do konkretnego kraju trzeciego, to taki towar byłby objęty rozporządzeniem 76/2002 (single-checking).
Rozporządzenie 76/2002 odsyła do dwóch, ogólnych, rozporządzeń Rady (zwanych rozporządzeniami bazowymi), a mianowicie do rozporządzenia 3285/94 (art. 11 i 12) oraz rozporządzenia 519/94 (art. 9 i 10). Rozporządzenia te określają również wzory dokumentów importowych (pozwoleń na przywóz) – załącznik nr I, w przypadku rozporządzenia 3285/94 oraz załącznik nr IV, w przypadku rozporządzenia 519/94. Wykaz organów państw członkowskich, które wydają dokumenty importowe został określony w załączniku nr II do rozporządzenia Komisji 76/2002. Odwoływanie się do dwóch rozporządzeń bazowych Rady wynika z tego, że ich zakresy podmiotowe (państwa trzecie, których dane rozporządzenie dotyczy) wzajemnie się uzupełniają (rozporządzenie 3285/94 roku dotyczy importu z krajów trzecich z wyłączeniem importu dokonywanego z krajów które obejmuje rozporządzenie 519/94 – załącznik nr I do tego rozporządzenia). W ten sposób poprzez odwołanie się do obu wspomnianych rozporządzeń bazowych jest możliwe objęcie zakresem regulacyjnym, importu ze wszystkich krajów trzecich.
Dokument importowy (pozwolenie) jest wydawany w sposób automatyczny, bezpłatnie, na wnioskowaną ilość, w terminie 5 dni roboczych licząc od dnia złożenia wniosków. W przypadku braku innych dowodów, uważa się, że organ właściwy do wydania dokumentu importowego otrzymał wniosek w ciągu 3 dni roboczych następujących po dniu jego złożenia.
Art. 2 ust. 4 pkt a – j rozporządzenia Komisji 76/2002 określa niezbędne informacje, jakie powinny być zawarte we wniosku. Określa jednocześnie dodatkowe dokumenty, które powinny być do takiego wniosku dołączone, a mianowicie kopia kontraktu i faktura pro forma, a w uzasadnionych przypadkach (np. w sytuacji, w której dany towar nie został zakupiony bezpośrednio w kraju producenta) również certyfikat produkcyjny wydany przez producenta stali (atest towarowy).
Zgodnie z ww. przepisami wniosek o wydanie pozwolenia na przywóz powinien zawierać:
· imię i nazwisko (nazwę) importera oraz dokładny adres (w tym numer telefonu, faksu, jak również numer identyfikacyjny używany wobec właściwych organów krajowych, w przypadku Polski – REGON, NIP) oraz numer rejestracyjny VAT (podatku od wartości dodanej), jeśli jest płatnikiem VAT,
· imię i nazwisko (nazwę) składającego deklarację (zgłaszającego) lub przedstawiciela oraz pełny adres,
· imię i nazwisko (nazwę) eksportera oraz pełny adres,
· dokładny opis towarów zawierający:
· nazwę handlową,
· opis towarów wraz z kodami Nomenklatury Scalonej (CN),
· kraj pochodzenia,
· kraj przywozu,
· wagę netto wyrażoną w kilogramach, albo ilość wyrażoną we właściwej innej jednostce (określonej dla danej pozycji w taryfie celnej UE), oddzielnie dla każdej pozycji (kodu CN) określonej w taryfie celnej UE,
· wspólnotową cenę graniczną CIF wyrażoną w euro, oddzielnie dla każdej pozycji (kodu CN) określonej w taryfie celnej UE,
· informację, czy produkty, których dotyczy wniosek są drugiego gatunku, czy może są „niższej jakości” - według kryteriów zdefiniowany w Dz. U. UE z 11.7.1991 r., str. 4,
· przewidywany termin i miejsce odprawy,
· informację, czy jest to kolejny wniosek dotyczący tego samego kontraktu
· wszelkie kody wewnętrzne stosowane do celów administracyjnych, takich jak kod TARIC
· http://www.europa.eu.int/comm/taxation_customs/dds/en/tarhome.htm,
· data i podpis importera.
Co do zasady dokument importowy (pozwolenie na przywóz) jest wydawany na okres 4 miesięcy i może być przedłużony na odpowiedni (równoważny) okres, w przypadku jego niewykorzystania lub wykorzystania częściowego. Importer jest ponadto zobowiązany do zwrotu dokumentu importowego po upływie jego okresu ważności.
Właściwe organy państw członkowskich mogą, zgodnie z warunkami, które określą, dopuścić możliwość elektronicznego przesyłania, drukowania deklaracji lub składania wniosków. Niemniej jednak, wszystkie dokumenty i dowody powinny być przechowywane. Dokument importowy również może być wydany w drodze elektronicznej pod warunkiem, że biuro organu celnego, którego to dotyczy posiada dostęp do sieci informatycznej, dzięki której taki dokument będzie dostępny.
Jeżeli cena jednostkowa towaru różni się od ceny wskazanej w dokumencie importowym (pozwoleniu na przywóz) o mniej niż 5 % w górę lub w dół, albo ilość całkowita przekracza ilość wskazaną w tym dokumencie o mniej niż 5 %, nie stanowi to przeszkody w dopuszczeniu towarów do obrotu na obszarze celnym Wspólnoty.
Państwa członkowskie przekazują Komisji informacje dotyczące funkcjonowania nadzoru. Regularnie są przekazywane aktualne dane dotyczące ilości i wartości (w EURO) towarów, dla których dokumenty importowe zostały wydane (najpóźniej ostatniego dnia każdego miesiąca). Ponadto, najpóźniej 6 tygodni po upływie każdego miesiąca, jest przekazywane zestawienie dotyczące importu dokonanego w danym miesiącu (zgodnie z art. 32 rozporządzenia nr 1917/2000). Informacje przekazywane Komisji są zestawiane według towarów, kodów i krajów.
Kraje członkowskie mają obowiązek wskazywać Komisji nieprawidłowości lub stwierdzone przypadki przemytu i, w przypadkach tego wymagających, podstawę w oparciu, o którą odmówiły wydania dokumentu importowego (pozwolenia na przywóz).
Przekazywanie informacji odbywa się przy pomocy zintegrowanego systemu zarządzania licencjami dla towarów tekstylnych (SIGL), chyba że ze względów natury technicznej zachodzi konieczność czasowego wykorzystania innego środka komunikacji.
Pozataryfowe regulacje importu wyrobów stalowych z niektórych krajów trzecich
Rosja (kontyngenty i nadzór uprzedni oparte na systemie double checking)
Rosja (obok Kazachstanu) jest krajem, wobec którego obowiązuje zarówno system podwójnej kontroli w ramach ograniczeń ilościowych (kontyngentów), jak i system podwójnej kontroli bez ograniczeń ilościowych (zakresy towarowe obu systemów uzupełniają się).
System podwójnej kontroli w ramach ograniczeń ilościowych (kontyngentów) stosowany wobec Rosji
System podwójnej kontroli w ramach ograniczeń ilościowych (kontyngentów) opiera się na decyzji Komisji nr 602 z 8 lipca 2002 r. (TREŚĆ DECYZJI) Określa ona roczne kontyngenty ilościowe na import produktów stalowych pochodzących z Federacji Rosyjskiej, wymienione w załączniku nr IV do tej decyzji. Mowa jest tu o kontyngentach, a nie kontyngencie, gdyż zakres towarowy zamieszczony we wspomnianym załączniku został podzielony na dwie kategorie (SA – produkty płaskie i SB – produkty długie), a te z kolei na grupy (w SA jest takich grup 5, a w SB – 3) i to właśnie tym grupom zostały przypisane określone kwoty. Wykaz samych towarów, wraz z przyporządkowaniem ich do poszczególnych podgrup został określony w załączniku nr I do tej decyzji. Załączniki do tej decyzji określają wzory zarówno rosyjskiej licencji eksportowej jak i, wydawanego na jej podstawie, unijnego pozwolenia na przywóz. Decyzja Komisji Europejskiej nr 602 została zmieniona przez rozporządzenie Rady UE nr 57 z 27 października 2003 r. (TRESĆ ROZPORZĄDZENIA) Na mocy tego rozporządzenia zakres towarowy decyzji nr 602 został rozszerzony o produkty grup SA5 i SA6, a ponadto zwiększono kwoty kontyngentów (bez uwzględnienia jednakże przystępujących do UE z dniem 1 maja 2004 r. nowych państw).
Porozumienie pomiędzy UE, a Rosją na temat nowych kwot kontyngentów związanych z rozszerzeniem UE zostało podpisane w dniu 27 kwietnia 2004 r. Porozumienie obejmuje także możliwość importu w roku 2004, ilości kontyngentu niewykorzystanego w roku 2003. Termin zawarcia tego porozumienia uniemożliwił UE wprowadzenie z dniem 1 maja 2004 r. regulacji prawnych sankcjonujących nowe wysokości kontyngentów zapewniających możliwość importu wyrobów stalowych z Rosji przez nowe państwa członkowskie (UE – 10). Z tego też powodu importerzy tych towarów, w tym z Polski, zostali zmuszeni do korzystania z kwot kontyngentów pierwotnie przewidzianych dla UE – 15. Zgodnie z ww. Porozumieniem z dnia 27 kwietnia 2004 r. reżim importowy na stal pochodzącą z Rosji został rozciągnięty na UE – 10.
Zwiększenie kwot kontyngentów zostało wprowadzone regulacją, która weszła w życie z dniem 4 sierpnia 2004 r. (rozporządzenie Rady z dnia 26 lipca 2004 r. zmieniające decyzję Komisji 2002/602/EWWIS w sprawie stosowania pewnych ograniczeń w przywozie niektórych wyrobów stalowych pochodzących z Federacji Rosyjskiej). TREŚĆ ROZPORZĄDZENIA.
Wysokości dotychczas obowiązujących kontyngentów importowych na stal rosyjską, ostatnie zwiększenie wysokości tych kontyngentów oraz łączną ich wielkość po zwiększeniu obrazuje poniższe zestawienie.
