Prezydencja w Radzie UE

Prezydencja UE jest sprawowana w Radzie UE zwanej Radą Ministrów, która jest główną instytucją decyzyjną w ramach UE.  

Zadania Prezydencji skupiają się wokół dwóch najważniejszych kwestii: 

1. Przewodniczenie pracom Rady UE oraz jej organów pomocniczych (grup roboczych i komitetów)
2. Reprezentowanie Rady UE w relacjach z innymi instytucjami UE

Pierwsze z zadań, czyli przewodniczenie pracom Rady UE i jej organów pomocniczych (komitety i grupy robocze), stanowi największe wyzwanie, zarówno merytoryczne, jak i organizacyjne. Wiąże się ono bowiem z koniecznością przygotowania kilku tysięcy spotkań, zarówno formalnych jak i nieformalnych w Brukseli, Luksemburgu (zgodnie z regulaminem Rady UE miejsce posiedzeń Rady UE w kwietniu, czerwcu i październiku) oraz kraju sprawującym aktualną Prezydencję.

Kluczową rolą Prezydencji w przewodniczeniu pracom Rady i jej organów przygotowawczych jest wypracowywanie kompromisów pomiędzy państwami członkowskimi w toku wypracowywania projektów aktów prawnych. Rola ta jest szczególnie ważna, gdy poruszane są kwestie kontrowersyjne. W takich przypadkach Prezydencja słucha opinii poszczególnych państw członkowskich i instytucji UE (Komisja Europejska, Parlament Europejski), a następnie przedstawia propozycje kompromisowe. Prezydencja podpisuje także akty przyjęte przez Radę.

Drugie zadanie obejmuje reprezentowanie Rady wobec innych instytucji UE, w szczególności wobec Komisji Europejskiej i Parlamentu Europejskiego. Zadanie to wymaga przede wszystkim biegłości proceduralnej i merytorycznej, zarówno na szczeblu politycznym, jak i przede wszystkim eksperckim. Przez pół roku państwo sprawujące Prezydencję prowadzi prace Rady i kształtuje jej relacje z partnerami instytucjonalnymi. Od jego sprawności i dobrego przygotowania zależy funkcjonowanie Unii w tym okresie. Szczególnie ważnym – w obliczu zmian wprowadzonych na mocy Traktatu Lizbońskiego - obszarem działalności reprezentującej Radę UE Prezydencji jest współpraca z Parlamentem Europejskim. Do obowiązków Prezydencji wchodzących w zakres tego zadania należy m.in. współprzewodniczenie komisjom pojednawczym zwoływanym w procedurze współdecydowania. (od wejścia Traktatu z Lizbony w życie - tzw. zwykła procedura prawodawcza).

Przed wejściem w życie Traktatu z Lizbony istotnym, trzecim, zadaniem rotacyjnej Prezydencji było reprezentowanie UE w stosunkach międzynarodowych (wobec państw trzecich i organizacji międzynarodowych), jednak wraz z ustanowieniem nowego urzędu Wysokiego Przedstawiciela ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa przedmiotowy obszar tematyczny został wyłączony z zakresu działania rotacyjnej 6-miesięcznej Prezydencji. Jednocześnie, zamiast ministra spraw zagranicznych państwa sprawującego Prezydencję (dotychczasowa praktyka), przewodnictwo podczas posiedzeń Rady ds. Zagranicznych pełni Wysoki Przedstawiciel. W dn. 1 grudnia 2009 r. na stanowisko Wysokiego Przedstawiciela UE do spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa została mianowana Catherine ASHTON (na 5-letnią kadencję równą kadencji Komisji Europejskiej, w której Wysoki Przedstawiciel jest Wiceprzewodniczącym).

Zobacz także:

Rada UE

Trio Prezydencji

Zaangażowanie Ministerstwa Gospodarki w polską Prezydencję w Radzie UE