Program promocji gospodarczej Polski do roku 2005 - zatwierdzony przez Radę Ministrów 2 września 2003
Pomimo niewątpliwego postępu w procesie otwierania polskiej gospodarki na świat od 1990 roku, jej kondycja eksportowa jest ciągle niezadowalająca. Osiągane relacje eksportu do PKB czy wartość per capita są znacznie gorsze, niż w krajach Europy Środkowo-Wschodniej o podobnych uwarunkowaniach i poziomie rozwoju. Strukturalnie uwarunkowany wysoki import, niezbędny dla unowocześnienia gospodarki, nie znajduje równoważnika w eksporcie, czego wynikiem jest utrzymujący się od 1996 roku wysoki deficyt handlowy - w roku tym nastąpił jego wzrost z 6 mld USD do blisko 13 mld USD; w ciągu następnych sześciu lat jego poziom nigdy nie spadł poniżej 10 mld USD, osiągając w roku 1998 rekordową wartość – ok. 19 mld USD, zaś na koniec roku 2002 - ok. 14 mld USD (patrz też: Załącznik 5).
Poprawa sytuacji wymaga – z jednej strony – przyspieszenia tempa unowocześnienia gospodarki i wzrostu konkurencyjności polskich towarów na rynku międzynarodowym, z drugiej zaś – aktywniejszej ekspansji eksportowej polskich podmiotów na tym rynku.
Zaostrzająca się konkurencja światowa o bezpośrednie inwestycje zagraniczne (dalej zwane: BIZ) zmusza kraje do podjęcia wzmożonych działań marketingowych w celu zwiększenia lub choćby utrzymania poziomu napływu BIZ. Dotyczy to również Polski, ponieważ jej udział w strukturze napływu BIZ do regionu Europy Środkowo-Wschodniej ma tendencję malejącą (patrz: Załącznik 9). Aby zwiększyć poziom inwestycji zagranicznych w Polsce, a przez to wzmocnić jej pozycję w światowym obrocie gospodarczym, niezbędne jest zintensyfikowanie działań w zakresie marketingu inwestycyjnego i poprawy atrakcyjności inwestycyjnej naszego kraju.