Departament Polityki Handlowej MGiP uprzejmie informuje, że obecnie obowiązujące przepisy prawa wspólnotowego przewidujące zakazy importu lub eksportu wobec niektórych krajów trzecich (nienależących do UE), począwszy od dnia 1 maja 2004 r. dotyczą również Polski.

Wszystkie przywoływane w treści niniejszego ogłoszenia, akty unijne są dostępne we wszystkich językach urzędowych UE, na jej stronach internetowych (www.europa.eu.int w EUR-LEX). Wersja polska jest dostępna w bazie tłumaczeń na stronie Urzędu Komitetu Integracji Europejskiej http://www1.ukie.gov.pl/dtc.nsf .

Obecnie obowiązują następujące wspólnotowe zakazy obrotu towarowego (importu lub eksportu):

Z dniem 30 kwietnia 2004 r. weszło w życie rozporządzenie Rady nr 798/2004 z 26 kwietnia 2004r., które zastąpiło rozporządzenie Rady nr 1081/2000. (TREŚĆ ROZPORZADZENIA) – strona 4.

Artykuł 2 rozporządzenia 798/2004 wprowadza zakaz przyznawania, sprzedaży, dostarczania lub przekazywania wszelkim podmiotom w Birmie lub w celu używania w tym kraju, pomocy technicznej dotyczącej działalności militarnej lub dostaw, produkcji, konserwacji lub używania wszelkich rodzajów uzbrojenia i materiałów podobnych, a zwłaszcza broni i amunicji, pojazdów i wyposażenia militarnego, sprzętu paramilitarnego oraz części przeznaczonych dla tego wyposażenia. Zakazane jest także świadome i dobrowolne uczestnictwo w jakiejkolwiek działalności, mającej na celu lub której efektem, pośrednio lub bezpośrednio, jest wspieranie ww. działalności.

Artykuł 3 (a) wprowadza zakaz świadomego i zamierzonego, pośredniego lub bezpośredniego dokonywania: sprzedaży, zaopatrywania, przekazywania oraz eksportu towarów wymienionych w załączniku I do rozporządzenia, mogących służyć do wewnętrznych represji, pochodzących ze Wspólnoty lub spoza jej terytorium, jakiemukolwiek podmiotowi w Birmie lub w celu użycia na terytorium tego państwa. Artykuł 3 (b) wprowadza z kolei zakaz przyznawania, sprzedaży, dostarczania lub przekazywania bezpośrednio lub pośrednio wszelkim podmiotom w Birmie lub w celu używania w tym kraju, pomocy technicznej dotyczącej artykułów, o których mowa w art. 3 (a).

Zakazane jest także świadome i zamierzone uczestniczenie w jakiejkolwiek działalności, mającej na celu lub której efektem, pośrednio lub bezpośrednio, jest wspieranie ww. transakcji.

W drodze uchylenia postanowień art. 2 i art. 3 właściwe władze Państw Członkowskich (wymienione w załączniku II do rozporządzenia) mogą pozwolić na dostarczenie pomocy technicznej dotyczącej wyposażenia militarnego nie służącego do zabijania i przeznaczonego wyłącznie do celów humanitarnych lub ochronnych, lub dla programów wzmacniających instytucje prowadzonych przez ONZ, Unię Europejską lub Wspólnotę, a także wyposażenia przeznaczonego do operacji zarządzania kryzysowego prowadzonych przez Unię Europejską lub ONZ. Właściwe władze Państwa Członkowskiego mogą także pozwolić na dokonanie sprzedaży, zaopatrywanie, przekazywanie oraz eksport towarów wymienionych w załączniku I, jeśli służyć będą one jedynie do celów humanitarnych lub ochronnych, a także na dostarczenie wszelkiej pomocy finansowej lub technicznej związanej z tymi transakcjami. Żadne pozwolenia nie mogą być jednak wydane dla działalności, która już miała miejsce.

Artykuł 2 i artykuł 3 nie stosują się do odzieży ochronnej czasowo eksportowanej do Birmy przez personel ONZ, personel Unii Europejskiej, Wspólnoty lub Państw Członkowskich, przedstawicieli mediów, personel organizacji humanitarnych i organizacji wspierania rozwoju, jeżeli odzież ta jest przeznaczona jedynie do ich osobistego użytku.

Artykuł 3 rozporządzenia Rady nr 1210/2003 (TREŚĆ ROZPORZĄDZENIA) wprowadza zakaz importu i wprowadzania na obszar Wspólnoty oraz eksportu i wywożenia z obszaru Wspólnoty, a także wymiany irackich dóbr kultury oraz innych dóbr mających znaczenie archeologiczne, historyczne, kulturowe, religijne lub mających wybitne znaczenie naukowe (wliczając w to dobra kultury wymienione w załączniku II do rozporządzenia), jeżeli zostały nielegalnie wywiezione z terytorium Iraku.

Zakazy te nie obejmują dóbr kultury wywiezionych z Iraku przed 6 sierpnia 1990 r. oraz dóbr zwracanych instytucjom irackim na podstawie paragrafu 7 rezolucji nr 1483 (2003) Rady Bezpieczeństwa ONZ. Zakazane jest także świadome i dobrowolne uczestniczenie w jakiejkolwiek działalności, mającej na celu lub której efektem, pośrednio lub bezpośrednio, jest wspieranie ww. działalności.

Artykuł 2 rozporządzenia Rady nr 234/2004 (TREŚĆ ROZPORZĄDZENIA) wprowadza zakaz bezpośredniego lub pośredniego: bezpłatnego przekazywania, sprzedaży, dostarczania lub przekazywania wszelkim podmiotom w Liberii pomocy technicznej mającej związek z działalnością militarną lub dostawami, produkcją, konserwacją lub używaniem wszelkich rodzajów uzbrojenia i materiałów podobnych, a zwłaszcza broni i amunicji, pojazdów i wyposażenia militarnego, sprzętu paramilitarnego oraz części przeznaczonych dla tego wyposażenia. Zakazane jest także świadome i dobrowolne uczestniczenie w jakiejkolwiek działalności, mającej na celu lub której efektem, pośrednio lub bezpośrednio, jest wspieranie ww. działalności.

Na mocy art. 3 rozporządzenia, właściwe władze Państwa Członkowskiego, w którym ma siedzibę dostawca, mogą pozwolić, poprzez uchylenie art. 2, na dostawę pomocy technicznej odnoszącej się do uzbrojenia i materiałów podobnych, jeżeli ta pomoc ma służyć jedynie wspieraniu misji ONZ w Liberii lub będzie używana tylko przez tę misję. Żadne pozwolenia nie mogą być udzielane na działalność, która już miała miejsce.

Zgodnie z art. 4 rozporządzenia, w przypadku działalności uprzednio zaaprobowanej przez komitet utworzony na mocy paragrafu 21 rezolucji 1521 (2003) Rady Bezpieczeństwa ONZ oraz w drodze uchylenia art. 2, właściwe władze Państwa Członkowskiego (wymienione w załączniku I do rozporządzenia), na terytorium którego dostawca ma siedzibę, mogą wydać pozwolenie na dostawę pomocy technicznej dotyczącej uzbrojenia i materiałów podobnych, przeznaczonych wyłącznie do wspierania międzynarodowych programów kształcenia i reform adresowanych do sił zbrojnych lub policji Liberii, lub przeznaczonych wyłącznie do używania tylko przez te podmioty. Właściwe władze Państwa Członkowskiego mogą także wydać pozwolenie na dostawę wyposażenia militarnego nie służącego do zabijania i przeznaczonego wyłącznie do użycia w celach humanitarnych lub ochronnych. Żadne pozwolenia nie mogą być udzielane na działalność, która już miała miejsce.

Artykułu 2 nie stosuje się do odzieży ochronnej czasowo eksportowanej do Liberii przez personel ONZ, personel Unii Europejskiej, Wspólnoty lub Państw Członkowskich, przedstawicieli mediów, personel organizacji humanitarnych i organizacji wspierania rozwoju, jeżeli odzież ta jest przeznaczona jedynie do ich osobistego użytku.

Artykuł 6 wprowadza zakaz bezpośredniego lub pośredniego importu z Liberii na obszar Wspólnoty nieobrobionych diamentów pochodzenia liberyjskiego lub innego, wymienionych w załączniku II do rozporządzenia.

Artykuł 6 omawianego rozporządzenia wprowadza także zakaz bezpośredniego lub pośredniego importu na obszar Wspólnoty drewna i wyrobów drewnianych pochodzenia liberyjskiego, wymienionych w załączniku III do rozporządzenia.

Zakazane jest także świadome i dobrowolne uczestniczenie w jakiejkolwiek działalności, mającej na celu lub której efektem, pośrednio lub bezpośrednio, jest wspieranie ww. działalności.

Artykuł 2 rozporządzenia Rady nr 314/2004 (TREŚĆ ROZPORZĄDZENIA) wprowadza zakaz przyznawania, sprzedaży, dostarczania lub przekazywania wszelkim podmiotom w Zimbabwe lub w celu używania w tym kraju, pomocy technicznej dotyczącej działalności militarnej lub dostaw, produkcji, konserwacji lub używania wszelkich rodzajów uzbrojenia i materiałów podobnych, a zwłaszcza broni i amunicji, pojazdów i wyposażenia militarnego, sprzętu paramilitarnego oraz części przeznaczonych dla tego wyposażenia. Zakazane jest także świadome i dobrowolne uczestnictwo w jakiejkolwiek działalności, mającej na celu lub której efektem, pośrednio lub bezpośrednio, jest wspieranie ww. działalności.

Artykuł 3 (a) wprowadza zakaz świadomego i zamierzonego, pośredniego lub bezpośredniego dokonywania: sprzedaży, zaopatrywania, przekazywania oraz eksportu towarów wymienionych w załączniku I do rozporządzenia, mogących służyć do wewnętrznych represji, pochodzących ze Wspólnoty lub spoza jej terytorium, jakiemukolwiek podmiotowi w Zimbabwe lub w celu użycia na terytorium tego państwa. Artykuł 3 (b) wprowadza z kolei zakaz przyznawania, sprzedaży, dostarczania lub przekazywania bezpośrednio lub pośrednio wszelkim podmiotom w Zimbabwe lub w celu używania w tym kraju, pomocy technicznej dotyczącej artykułów, o których mowa w art. 3 (a).

Zakazane jest także świadome i zamierzone uczestniczenie w jakiejkolwiek działalności, mającej na celu lub której efektem, pośrednio lub bezpośrednio, jest wspieranie ww. transakcji.

Artykuł 2 i artykuł 3 nie stosują się do odzieży ochronnej czasowo eksportowanej do Zimbabwe przez personel ONZ, personel Unii Europejskiej, Wspólnoty lub Państw Członkowskich, przedstawicieli mediów, personel organizacji humanitarnych i organizacji wspierania rozwoju, jeżeli odzież ta jest przeznaczona jedynie do ich osobistego użytku.

V. Niektóre kraje azjatyckie (Kambodża, Indonezja, Japonia, Laos, Pakistan, Chiny (w tym Hongkong), Korea Południowa, Tajlandia, Wietnam i Malezja – groźba rozprzestrzenienia tzw. „choroby ptasiej grypy” – obowiązuje do 30 września 2005.

Decyzja Komisji nr 122 z dnia 6 lutego 2004 r. (TREŚĆ DECYZJI) w art. 1 zakazuje importu „ptactwa żywego”, z wyjątkiem drobiu (definicja ptactwa, która nie obejmuje drobiu, została określona w decyzji Komisji nr 666 z 16 października 2000 r. (TREŚĆ DECYZJI) w art. 1 trzecie tiret), świeżego mięsa drobiowego oraz innych wyrobów z niektórych państw azjatyckich wymienionych z w poszczególnych artykułach decyzji Komisji nr 122/2004 (wymienione również w tytule pkt VI niniejszego ogłoszenia). Zakaz dotyczy również nieprzetworzonych piór i części piór a także ptaków towarzyszących właścicielom w podróży.

Rozporządzenie Rady nr 827/2004 z 26 kwietnia 2004r. wprowadzające zakaz importu żywego opastuna atlantyckiego (Thunnus obesus) pochodzącego z Boliwii, Kambodży, Gruzji, Gwinei Równikowej i Sierra Leone (TREŚĆ ROZPORZĄDZENIA – łącze do Dz. U. WE – str. 21) zostało ostatnio zmienione przez Rozporządzenie Rady nr 919/2005. W wyniku tej zmiany, rozporządzenie 827/2004 dotyczy obecnie jedynie opastuna atlantyckiego pochodzącego z Boliwii i Gruzji.

Zgodnie ze zmienionym rozporządzeniem nr 827/2004 zakazany jest import na obszar celny Wspólnoty żywego opastuna atlantyckiego objętego kodami CN wymienionymi w art. 2 pkt 1 rozporządzenia, tj. CN ex 0301 99 90, 0302 34 00, ex 0302 70 00, 0303 44 00, ex 0303 80 00, ex 0304 10 38, ex 0304 10 98, ex 0304 20 45, ex 0304 90 97 ex 0305 10 00, ex 0305 20 00, ex 0305 30 90, ex 0305 49 80, ex 0305 59 80 i ex 0305 69 80 pochodzącego z Boliwii.

Zakazany jest także import wszelkich produktów przetworzonych na bazie opastunów atlantyckich wymienionych w pkt 1 i objętych kodami CN wymienionymi w pkt 2, tj. CN ex 1604 14 11, ex 1604 14 16, ex 1604 14 18 i ex 1604 20 70.

Zakazany jest również import na obszar celny Wspólnoty żywego opastuna atlantyckiego objętego kodami CN wymienionymi w art. 2 pkt 3 rozporządzenia, tj. CN ex 0301 99 90, 0302 34 00, 0303 44 00, ex 0304 10 38, ex 0304 10 98, ex 0304 20 45, ex 0304 90 97, ex 0305 20 00, ex 0305 30 90, ex 0305 49 80, ex 0305 59 80 i ex 0305 69 80 pochodzącego z Gruzji. Zakazany jest także import wszelkich produktów przetworzonych na bazie opastunów atlantyckich wymienionych w pkt 3 i objętych kodami CN wymienionymi w pkt 4, tj. CN 1604 14 11, ex 1604 14 16, ex 1604 14 18 i ex 1604 20 70.

Rozporządzenia nie stosuje się do ilości produktów wymienionych w art. 2 rozporządzenia i pochodzących z Boliwii i Gruzji, jeżeli możliwe jest udowodnienie, w sposób satysfakcjonujący właściwe władze państwowe, że w momencie wejścia w życie rozporządzenia produkty te były już w drodze na terytorium Wspólnoty, i pod warunkiem, że import ww. ilości nastąpi najpóźniej w ciągu 14 dni od tej daty.

Rozporządzenie 827/2004 uchyliło wcześniej obowiązujące rozporządzenie 1036/2001. Natomiast wszelkie odesłania do uchylonego rozporządzenia, znajdujące się w innych aktach prawnych Wspólnoty będą traktowane tak, jak odesłania do rozporządzenia 827/2004.

Obowiązujące uprzednio rozporządzenie Rady nr 3295/1994 z dnia 22 grudnia 1994 zostało uchylone z dniem 1 lipca 2004r. rozporządzeniem Rady nr 1383/2003 z dnia 22 lipca 2003r. Rozporządzenie 1383/2003 wprowadza w art. 16 zakaz: wprowadzania do Wspólnoty, dopuszczania do obrotu, wycofania z obszaru celnego Wspólnoty, wywozu, powrotnego wywozu, poddawania procedurze zawieszającej, jak również umieszczania w strefie wolnocłowej lub składzie wolnocłowym towarów uznanych za towary naruszające prawo własności intelektualnej zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 9 rozporządzenia. Zakaz ten egzekwowany jest przez właściwe organy celne.

Rozdział I określa zakres przedmiotowy i podmiotowy rozporządzenia. Artykuł 2 zawiera definicję towarów naruszających prawa własności intelektualnej oraz definicję posiadacza prawa, z kolei Artykuł 3 zawiera wyłączenia z zakresu przedmiotowego.

Zgodnie z art. 5 rozporządzenia, posiadacz prawa (w rozumieniu art.2 ust. 2 rozporządzenia) może wystąpić do właściwych organów celnych z pisemnym wnioskiem o podjęcie przez nie działań, gdyby towary znalazły się w jednej z sytuacji, określonych w art. 1 ust. 1, tzn. zostały zgłoszone do dopuszczenia do obrotu, wywozu lub powrotnego wywozu zgodnie z art. 61 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny. Z podobnym wnioskiem można wystąpić również gdy takie towary zostały ujawnione przy okazji kontroli towarów, przeprowadzonej pod nadzorem celnym zgodnie z art. 37 i 183 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92, poddane procedurze zawieszającej w rozumieniu art. 84 ust. 1 lit. a) wymienionego rozporządzenia, powrotnie wywiezione pod warunkiem notyfikacji lub umieszczone w strefie wolnocłowej bądź składzie wolnocłowym w rozumieniu art. 166 tego rozporządzenia.

VIII. Zakaz importu skór i innych towarów wytwarzanych z niektórych gatunków dzikich zwierząt, pochodzących z państw, w których chwyta się je przy pomocy potrzasków lub metod niespełniających międzynarodowych norm odłowu humanitarnego.

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3254/91 z dnia 4 listopada 1991 r. zabrania używania potrzasków we Wspólnocie oraz wprowadzania do Wspólnoty skór i innych towarów wytwarzanych z niektórych gatunków dzikich zwierząt, pochodzących z państwa, w których chwyta się je przy pomocy potrzasków lub metod niespełniających międzynarodowych norm odłowu humanitarnego. Wykaz gatunków zwierząt, których import skór jest zakazany, zawiera Załącznik nr I, natomiast wykaz innych towarów zawarty został w Załączniku II, w zakresie w którym obejmują one skóry gatunków wymienionych w Załączniku I. Odstępstwo od powyższego zakazu jest możliwe, jeśli Komisja ustali, że w państwie z którego pochodzą skóry:

Wykaz państw, które spełniają co najmniej jeden z powyższych warunków określonych w art. 3 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (EWG) nr 3254/91 i określonych w art. 1. ust. 1 lit. a) rozporządzenia Komisji (WE) nr 35/97 (ustanawiające przepisy dotyczące certyfikacji skór i towarów objętych rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3254/91) został zawarty, razem z określonymi gatunkami, w Załączniku do Decyzji Rady z dnia 22 lipca 1997 r.

W celu uzyskania dodatkowych informacji i wyjaśnień, prosimy o kontakt z Panią Ireną Banaszyńską (Departament Polityki Handlowej MGiP) - nr telefonu (22) 693–46–68.

I. Birma.

II. Irak.

III. Liberia.

IV. Zimbabwe.

V. Niektóre kraje azjatyckie (Kambodża, Indonezja, Japonia, Laos, Pakistan, Chiny (w tym Hongkong), Korea Południowa, Tajlandia, Wietnam i Malezja – groźba rozprzestrzenienia tzw. „choroby ptasiej grypy” – obowiązuje do 30 września 2005.

VI. Opastun atlantycki pochodzący z Boliwii, Kambodży, Gruzji, Gwinei Równikowej i Sierra Leone.

VII. Towary naruszające niektóre prawa własności intelektualnej.

VIII. Zakaz importu skór i innych towarów wytwarzanych z niektórych gatunków dzikich zwierząt, pochodzących z państw, w których chwyta się je przy pomocy potrzasków lub metod niespełniających międzynarodowych norm odłowu humanitarnego.